৬. পচ্চনীকসুত্তং
২০২. সাৱত্থিনিদানং. তেন খো পন সমযেন পচ্চনীকসাতো নাম ব্ৰাহ্মণো সাৱত্থিযং পটিৱসতি. অথ খো পচ্চনীকসাতস্স ব্ৰাহ্মণস্স এতদহোসি – ‘‘যংনূনাহং যেন সমণো গোতমো তেনুপসঙ্কমেয্যং. যং যদেৱ সমণো গোতমো ভাসিস্সতি তং তদেৱস্সাহং [তদেৱ সাহং (ক.)] পচ্চনীকাস্স’’ন্তি [পচ্চনীকস্সন্তি (পী.), পচ্চনীকসাতন্তি (ক.)]. তেন খো পন সমযেন ভগৱা অব্ভোকাসে চঙ্কমতি. অথ খো পচ্চনীকসাতো ব্ৰাহ্মণো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং চঙ্কমন্তং এতদৱোচ – ‘ভণ সমণধম্ম’ন্তি.
‘‘ন পচ্চনীকসাতেন, সুৱিজানং সুভাসিতং;
উপক্কিলিট্ঠচিত্তেন, সাৰম্ভবহুলেন চ.
‘‘যো চ ৱিনেয্য সাৰম্ভং, অপ্পসাদঞ্চ চেতসো;
আঘাতং পটিনিস্সজ্জ, স ৱে [সচে (স্যা. কং. ক.)] জঞ্ঞা সুভাসিত’’ন্তি.
এৱং ৱুত্তে, পচ্চনীকসাতো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম, অভিক্কন্তং, ভো গোতম…পে… উপাসকং মং ভৱং গোতমো ধাৰেতু অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সৰণং গত’’ন্তি.