৬. জটাসুত্তং

১৯২. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো জটাভাৰদ্ৱাজো ব্ৰাহ্মণো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতা সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো জটাভাৰদ্ৱাজো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘অন্তোজটা বহিজটা, জটায জটিতা পজা;

তং তং গোতম পুচ্ছামি, কো ইমং ৱিজটযে জট’’ন্তি.

‘‘সীলে পতিট্ঠায নৰো সপঞ্ঞো, চিত্তং পঞ্ঞঞ্চ ভাৱযং;

আতাপী নিপকো ভিক্খু, সো ইমং ৱিজটযে জটং.

‘‘যেসং ৰাগো চ দোসো চ, অৱিজ্জা চ ৱিৰাজিতা;

খীণাসৱা অৰহন্তো, তেসং ৱিজটিতা জটা.

‘‘যত্থ নামঞ্চ ৰূপঞ্চ, অসেসং উপৰুজ্ঝতি;

পটিঘং ৰূপসঞ্ঞা চ, এত্থেসা ছিজ্জতে জটা’’তি.

এৱং ৱুত্তে, জটাভাৰদ্ৱাজো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম…পে… অঞ্ঞতৰো চ পনাযস্মা ভাৰদ্ৱাজো অৰহতং অহোসী’’তি.