৭. সুদ্ধিকসুত্তং

১৯৩. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো সুদ্ধিকভাৰদ্ৱাজো ব্ৰাহ্মণো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতা সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সুদ্ধিকভাৰদ্ৱাজো ব্ৰাহ্মণো ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং অজ্ঝভাসি –

‘‘ন ব্ৰাহ্মণো [নাব্ৰাহ্মণো (?)] সুজ্ঝতি কোচি, লোকে সীলৱাপি তপোকৰং;

ৱিজ্জাচৰণসম্পন্নো, সো সুজ্ঝতি ন অঞ্ঞা ইতৰা পজা’’তি.

‘‘বহুম্পি পলপং জপ্পং, ন জচ্চা হোতি ব্ৰাহ্মণো;

অন্তোকসম্বু সঙ্কিলিট্ঠো, কুহনং উপনিস্সিতো.

‘‘খত্তিযো ব্ৰাহ্মণো ৱেস্সো, সুদ্দো চণ্ডালপুক্কুসো;

আৰদ্ধৱীৰিযো পহিতত্তো, নিচ্চং দড়্হপৰক্কমো;

পপ্পোতি পৰমং সুদ্ধিং, এৱং জানাহি ব্ৰাহ্মণা’’তি.

এৱং ৱুত্তে, সুদ্ধিকভাৰদ্ৱাজো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম…পে… অঞ্ঞতৰো চ পনাযস্মা ভাৰদ্ৱাজো অৰহতং অহোসী’’তি.