১০. বহুধীতৰসুত্তং

১৯৬. একং সমযং ভগৱা কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰস্স ভাৰদ্ৱাজগোত্তস্স ব্ৰাহ্মণস্স চতুদ্দস বলীবদ্দা নট্ঠা হোন্তি. অথ খো ভাৰদ্ৱাজগোত্তো ব্ৰাহ্মণো তে বলীবদ্দে গৱেসন্তো যেন সো ৱনসণ্ডো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা অদ্দস ভগৱন্তং তস্মিং ৱনসণ্ডে নিসিন্নং পল্লঙ্কং আভুজিত্ৱা উজুং কাযং পণিধায পৰিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৱা. দিস্ৱান যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘ন হি নূনিমস্স [নহনূনিমস্স (সী. স্যা. কং.)] সমণস্স, বলীবদ্দা চতুদ্দস;

অজ্জসট্ঠিং ন দিস্সন্তি, তেনাযং সমণো সুখী.

‘‘ন হি নূনিমস্স সমণস্স, তিলাখেত্তস্মি পাপকা;

একপণ্ণা দুপণ্ণা [দ্ৱিপণ্ণা (সী. পী.)] চ, তেনাযং সমণো সুখী.

‘‘ন হি নূনিমস্স সমণস্স, তুচ্ছকোট্ঠস্মি মূসিকা;

উস্সোড়্হিকায নচ্চন্তি, তেনাযং সমণো সুখী.

‘‘ন হি নূনিমস্স সমণস্স, সন্থাৰো সত্তমাসিকো;

উপ্পাটকেহি সঞ্ছন্নো, তেনাযং সমণো সুখী.

‘‘ন হি নূনিমস্স সমণস্স, ৱিধৱা সত্ত ধীতৰো;

একপুত্তা দুপুত্তা [দ্ৱিপুত্তা (সী. পী.)] চ, তেনাযং সমণো সুখী.

‘‘ন হি নূনিমস্স সমণস্স, পিঙ্গলা তিলকাহতা;

সোত্তং পাদেন বোধেতি, তেনাযং সমণো সুখী.

‘‘ন হি নূনিমস্স সমণস্স, পচ্চূসম্হি ইণাযিকা;

দেথ দেথাতি চোদেন্তি, তেনাযং সমণো সুখী’’তি.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, বলীবদ্দা চতুদ্দস;

অজ্জসট্ঠিং ন দিস্সন্তি, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, তিলাখেত্তস্মি পাপকা;

একপণ্ণা দুপণ্ণা চ, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, তুচ্ছকোট্ঠস্মি মূসিকা;

উস্সোড়্হিকায নচ্চন্তি, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, সন্থাৰো সত্তমাসিকো;

উপ্পাটকেহি সঞ্ছন্নো, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, ৱিধৱা সত্ত ধীতৰো;

একপুত্তা দুপুত্তা চ, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, পিঙ্গলা তিলকাহতা;

সোত্তং পাদেন বোধেতি, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী.

‘‘ন হি ময্হং ব্ৰাহ্মণ, পচ্চূসম্হি ইণাযিকা;

দেথ দেথাতি চোদেন্তি, তেনাহং ব্ৰাহ্মণা সুখী’’তি.

এৱং ৱুত্তে, ভাৰদ্ৱাজগোত্তো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম, অভিক্কন্তং, ভো গোতম! সেয্যথাপি, ভো গোতম, নিক্কুজ্জিতং ৱা উক্কুজ্জেয্য, পটিচ্ছন্নং ৱা ৱিৱৰেয্য, মূড়্হস্স ৱা মগ্গং আচিক্খেয্য, অন্ধকাৰে ৱা তেলপজ্জোতং ধাৰেয্য – চক্খুমন্তো ৰূপানি দক্খন্তীতি; এৱমেৱ ভোতা গোতমেন অনেকপৰিযাযেন ধম্মো পকাসিতো. এসাহং ভৱন্তং গোতমং সৰণং গচ্ছামি ধম্মঞ্চ ভিক্খুসঙ্ঘঞ্চ. লভেয্যাহং ভোতো গোতমস্স সন্তিকে পব্বজ্জং, লভেয্যং উপসম্পদ’’ন্তি.

অলত্থ খো ভাৰদ্ৱাজগোত্তো ব্ৰাহ্মণো ভগৱতো সন্তিকে পব্বজ্জং, অলত্থ উপসম্পদং. অচিৰূপসম্পন্নো পনাযস্মা ভাৰদ্ৱাজো একো ৱূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৱিহৰন্তো নচিৰস্সেৱ – যস্সত্থায কুলপুত্তা সম্মদেৱ অগাৰস্মা অনগাৰিযং পব্বজন্তি, তদনুত্তৰং – ব্ৰহ্মচৰিযপৰিযোসানং দিট্ঠেৱ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৱা উপসম্পজ্জ ৱিহাসি. ‘‘খীণা জাতি, ৱুসিতং ব্ৰহ্মচৰিযং, কতং কৰণীযং, নাপৰং ইত্থত্তাযা’’তি অব্ভঞ্ঞাসি. অঞ্ঞতৰো চ পনাযস্মা ভাৰদ্ৱাজো অৰহতং অহোসীতি.

অৰহন্তৱগ্গো পঠমো.

তস্সুদ্দানং –

ধনঞ্জানী চ অক্কোসং, অসুৰিন্দং বিলঙ্গিকং;

অহিংসকং জটা চেৱ, সুদ্ধিকঞ্চেৱ অগ্গিকা;

সুন্দৰিকং বহুধীতৰেন চ তে দসাতি.