১. ব্ৰহ্মাযাচনসুত্তং

১৭২. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা উৰুৱেলাযং ৱিহৰতি নজ্জা নেৰঞ্জৰায তীৰে অজপালনিগ্ৰোধমূলে পঠমাভিসম্বুদ্ধো. অথ খো ভগৱতো ৰহোগতস্স পটিসল্লীনস্স এৱং চেতসো পৰিৱিতক্কো উদপাদি – ‘‘অধিগতো খো ম্যাযং ধম্মো গম্ভীৰো দুদ্দসো দুৰনুবোধো সন্তো পণীতো অতক্কাৱচৰো নিপুণো পণ্ডিতৱেদনীযো. আলযৰামা খো পনাযং পজা আলযৰতা আলযসম্মুদিতা. আলযৰামায খো পন পজায আলযৰতায আলযসম্মুদিতায দুদ্দসং ইদং ঠানং যদিদং ইদপ্পচ্চযতাপটিচ্চসমুপ্পাদো. ইদম্পি খো ঠানং দুদ্দসং যদিদং সব্বসঙ্খাৰসমথো সব্বূপধিপটিনিস্সগ্গো তণ্হাক্খযো ৱিৰাগো নিৰোধো নিব্বানং. অহঞ্চেৱ খো পন ধম্মং দেসেয্যং; পৰে চ মে ন আজানেয্যুং; সো মমস্স কিলমথো, সা মমস্স ৱিহেসা’’তি. অপিস্সু ভগৱন্তং ইমা অনচ্ছৰিযা গাথাযো পটিভংসু পুব্বে অস্সুতপুব্বা –

‘‘কিচ্ছেন মে অধিগতং, হলং দানি পকাসিতুং;

ৰাগদোসপৰেতেহি, নাযং ধম্মো সুসম্বুধো.

‘‘পটিসোতগামিং নিপুণং, গম্ভীৰং দুদ্দসং অণুং;

ৰাগৰত্তা ন দক্খন্তি, তমোখন্ধেন আৱুটা’’তি [তমোক্খন্ধেন আৱুতাতি (সী. স্যা. কং. পী.)].

ইতিহ ভগৱতো পটিসঞ্চিক্খতো অপ্পোস্সুক্কতায চিত্তং নমতি, নো ধম্মদেসনায.

অথ খো ব্ৰহ্মুনো সহম্পতিস্স ভগৱতো চেতসা চেতোপৰিৱিতক্কমঞ্ঞায এতদহোসি – ‘‘নস্সতি ৱত ভো লোকো, ৱিনস্সতি ৱত ভো লোকো, যত্ৰ হি নাম তথাগতস্স অৰহতো সম্মাসম্বুদ্ধস্স অপ্পোস্সুক্কতায চিত্তং নমতি [নমিস্সতি (?)], নো ধম্মদেসনাযা’’তি. অথ খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি – সেয্যথাপি নাম বলৱা পুৰিসো সমিঞ্জিতং [সম্মিঞ্জিতং (সী. স্যা. কং. পী.)] ৱা বাহং পসাৰেয্য, পসাৰিতং ৱা বাহং সমিঞ্জেয্য এৱমেৱ – ব্ৰহ্মলোকে অন্তৰহিতো ভগৱতো পুৰতো পাতুৰহোসি. অথ খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি একংসং উত্তৰাসঙ্গং কৰিত্ৱা দক্খিণজাণুমণ্ডলং পথৱিযং নিহন্ত্ৱা যেন ভগৱা তেনঞ্জলিং পণামেত্ৱা ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘দেসেতু, ভন্তে, ভগৱা ধম্মং, দেসেতু সুগতো ধম্মং. সন্তি সত্তা অপ্পৰজক্খজাতিকা, অস্সৱনতা ধম্মস্স পৰিহাযন্তি. ভৱিস্সন্তি ধম্মস্স অঞ্ঞাতাৰো’’তি. ইদমৱোচ ব্ৰহ্মা সহম্পতি, ইদং ৱত্ৱা অথাপৰং এতদৱোচ –

‘‘পাতুৰহোসি মগধেসু পুব্বে,

ধম্মো অসুদ্ধো সমলেহি চিন্তিতো;

অপাপুৰেতং [অৱাপুৰেতং (সী.)] অমতস্স দ্ৱাৰং,

সুণন্তু ধম্মং ৱিমলেনানুবুদ্ধং.

‘‘সেলে যথা পব্বতমুদ্ধনিট্ঠিতো,

যথাপি পস্সে জনতং সমন্ততো;

তথূপমং ধম্মমযং সুমেধ,

পাসাদমাৰুয্হ সমন্তচক্খু;

সোকাৱতিণ্ণং [সোকাৱকিণ্ণং (সী.)] জনতমপেতসোকো,

অৱেক্খস্সু জাতিজৰাভিভূতং.

‘‘উট্ঠেহি ৱীৰ ৱিজিতসঙ্গাম,

সত্থৱাহ অনণ [অণণ (ৰূপসিদ্ধিটীকা)] ৱিচৰ লোকে;

দেসস্সু [দেসেতু (স্যা. কং. পী. ক.)] ভগৱা ধম্মং,

অঞ্ঞাতাৰো ভৱিস্সন্তী’’তি.

অথ খো ভগৱা ব্ৰহ্মুনো চ অজ্ঝেসনং ৱিদিত্ৱা সত্তেসু চ কাৰুঞ্ঞতং পটিচ্চ বুদ্ধচক্খুনা লোকং ৱোলোকেসি. অদ্দসা খো ভগৱা বুদ্ধচক্খুনা লোকং ৱোলোকেন্তো সত্তে অপ্পৰজক্খে মহাৰজক্খে তিক্খিন্দ্ৰিযে মুদিন্দ্ৰিযে স্ৱাকাৰে দ্ৱাকাৰে সুৱিঞ্ঞাপযে দুৱিঞ্ঞাপযে, অপ্পেকচ্চে পৰলোকৱজ্জভযদস্সাৱিনে ৱিহৰন্তে, অপ্পেকচ্চে ন পৰলোকৱজ্জভযদস্সাৱিনে [দস্সাৱিনো (সী. স্যা. কং. পী.)] ৱিহৰন্তে. সেয্যথাপি নাম উপ্পলিনিযং ৱা পদুমিনিযং ৱা পুণ্ডৰীকিনিযং ৱা অপ্পেকচ্চানি উপ্পলানি ৱা পদুমানি ৱা পুণ্ডৰীকানি ৱা উদকে জাতানি উদকে সংৱড্ঢানি উদকানুগ্গতানি অন্তো নিমুগ্গপোসীনি, অপ্পেকচ্চানি উপ্পলানি ৱা পদুমানি ৱা পুণ্ডৰীকানি ৱা উদকে জাতানি উদকে সংৱড্ঢানি সমোদকং ঠিতানি, অপ্পেকচ্চানি উপ্পলানি ৱা পদুমানি ৱা পুণ্ডৰীকানি ৱা উদকে জাতানি উদকে সংৱড্ঢানি উদকা অচ্চুগ্গম্ম ঠিতানি [তিট্ঠন্তি (সী. স্যা. কং. পী.)] অনুপলিত্তানি উদকেন; এৱমেৱ ভগৱা বুদ্ধচক্খুনা লোকং ৱোলোকেন্তো অদ্দস সত্তে অপ্পৰজক্খে মহাৰজক্খে তিক্খিন্দ্ৰিযে মুদিন্দ্ৰিযে স্ৱাকাৰে দ্ৱাকাৰে সুৱিঞ্ঞাপযে দুৱিঞ্ঞাপযে, অপ্পেকচ্চে পৰলোকৱজ্জভযদস্সাৱিনে ৱিহৰন্তে, অপ্পেকচ্চে ন পৰলোকৱজ্জভযদস্সাৱিনে ৱিহৰন্তে. দিস্ৱান ব্ৰহ্মানং সহম্পতিং গাথায পচ্চভাসি –

‘‘অপাৰুতা তেসং অমতস্স দ্ৱাৰা,

যে সোতৱন্তো পমুঞ্চন্তু সদ্ধং;

ৱিহিংসসঞ্ঞী পগুণং ন ভাসিং,

ধম্মং পণীতং মনুজেসু ব্ৰহ্মে’’তি.

অথ খো ব্ৰহ্মা সহম্পতি ‘‘কতাৱকাসো খোম্হি ভগৱতা ধম্মদেসনাযা’’তি ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা পদক্খিণং কত্ৱা তত্থেৱন্তৰধাযীতি.