৬. চালাসুত্তং

১৬৭. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো চালা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা…পে… অঞ্ঞতৰস্মিং ৰুক্খমূলে দিৱাৱিহাৰং নিসীদি. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন চালা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা চালং ভিক্খুনিং এতদৱোচ – ‘‘কিং নু ত্ৱং, ভিক্খুনি, ন ৰোচেসী’’তি? ‘‘জাতিং খ্ৱাহং, আৱুসো, ন ৰোচেমী’’তি.

‘‘কিং নু জাতিং ন ৰোচেসি, জাতো কামানি ভুঞ্জতি;

কো নু তং ইদমাদপযি, জাতিং মা ৰোচ [মা ৰোচেসি (সী. পী.)] ভিক্খুনী’’তি.

‘‘জাতস্স মৰণং হোতি, জাতো দুক্খানি ফুস্সতি [পস্সতি (সী. পী.)];

বন্ধং ৱধং পৰিক্লেসং, তস্মা জাতিং ন ৰোচযে.

‘‘বুদ্ধো ধম্মমদেসেসি, জাতিযা সমতিক্কমং;

সব্বদুক্খপ্পহানায, সো মং সচ্চে নিৱেসযি.

‘‘যে চ ৰূপূপগা সত্তা, যে চ অৰূপট্ঠাযিনো;

নিৰোধং অপ্পজানন্তা, আগন্তাৰো পুনব্ভৱ’’ন্তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং চালা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.