৭. উপচালাসুত্তং
১৬৮. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো উপচালা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা…পে… অঞ্ঞতৰস্মিং ৰুক্খমূলে দিৱাৱিহাৰং নিসীদি. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন উপচালা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা উপচালং ভিক্খুনিং এতদৱোচ – ‘‘কত্থ নু ত্ৱং, ভিক্খুনি, উপ্পজ্জিতুকামা’’তি? ‘‘ন খ্ৱাহং, আৱুসো, কত্থচি উপ্পজ্জিতুকামা’’তি.
‘‘তাৱতিংসা চ যামা চ, তুসিতা চাপি দেৱতা;
নিম্মানৰতিনো দেৱা, যে দেৱা ৱসৱত্তিনো;
তত্থ চিত্তং পণিধেহি, ৰতিং পচ্চনুভোস্সসী’’তি.
‘‘তাৱতিংসা চ যামা চ, তুসিতা চাপি দেৱতা;
নিম্মানৰতিনো দেৱা, যে দেৱা ৱসৱত্তিনো;
কামবন্ধনবদ্ধা তে, এন্তি মাৰৱসং পুন.
‘‘সব্বো আদীপিতো [সব্বোৱ আদিত্তো (স্যা. কং.)] লোকো, সব্বো লোকো পধূপিতো;
সব্বো পজ্জলিতো [পজ্জলিতো (সব্বত্থ)] লোকো, সব্বো লোকো পকম্পিতো.
‘‘অকম্পিতং অপজ্জলিতং [অচলিতং (সী. স্যা. কং. পী.)], অপুথুজ্জনসেৱিতং;
অগতি যত্থ মাৰস্স, তত্থ মে নিৰতো মনো’’তি.
অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং উপচালা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.