৩. কিসাগোতমীসুত্তং

১৬৪. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো কিসাগোতমী ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা পত্তচীৱৰমাদায সাৱত্থিং পিণ্ডায পাৱিসি. সাৱত্থিযং পিণ্ডায চৰিত্ৱা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তা যেন অন্ধৱনং তেনুপসঙ্কমি, দিৱাৱিহাৰায. অন্ধৱনং অজ্ঝোগাহেত্ৱা অঞ্ঞতৰস্মিং ৰুক্খমূলে দিৱাৱিহাৰং নিসীদি. অথ খো মাৰো পাপিমা কিসাগোতমিযা ভিক্খুনিযা ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৱেতুকামো যেন কিসাগোতমী ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা কিসাগোতমিং ভিক্খুনিং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘কিং নু ত্ৱং মতপুত্তাৱ, একমাসি ৰুদম্মুখী;

ৱনমজ্ঝগতা একা, পুৰিসং নু গৱেসসী’’তি.

অথ খো কিসাগোতমিযা ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘কো নু খ্ৱাযং মনুস্সো ৱা অমনুস্সো ৱা গাথং ভাসতী’’তি? অথ খো কিসাগোতমিযা ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘মাৰো খো অযং পাপিমা মম ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৱেতুকামো গাথং ভাসতী’’তি.

অথ খো কিসাগোতমী ভিক্খুনী ‘‘মাৰো অযং পাপিমা’’ ইতি ৱিদিত্ৱা মাৰং পাপিমন্তং গাথাহি পচ্চভাসি –

‘‘অচ্চন্তং মতপুত্তাম্হি, পুৰিসা এতদন্তিকা;

ন সোচামি ন ৰোদামি, ন তং ভাযামি আৱুসো.

‘‘সব্বত্থ ৱিহতা নন্দী, তমোক্খন্ধো পদালিতো;

জেত্ৱান মচ্চুনো [জেত্ৱা নমুচিনো (সী.)] সেনং, ৱিহৰামি অনাসৱা’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং কিসাগোতমী ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.