৪. ৱিজযাসুত্তং

১৬৫. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো ৱিজযা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা…পে… অঞ্ঞতৰস্মিং ৰুক্খমূলে দিৱাৱিহাৰং নিসীদি. অথ খো মাৰো পাপিমা ৱিজযায ভিক্খুনিযা ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৱেতুকামো যেন ৱিজযা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ৱিজযং ভিক্খুনিং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘দহৰা ত্ৱং ৰূপৱতী, অহঞ্চ দহৰো সুসু;

পঞ্চঙ্গিকেন তুৰিযেন, এহয্যেভিৰমামসে’’তি [এহি অয্যে ৰমামসেতি (সী.)].

অথ খো ৱিজযায ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘কো নু খ্ৱাযং মনুস্সো ৱা অমনুস্সো ৱা গাথং ভাসতী’’তি? অথ খো ৱিজযায ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘মাৰো খো অযং পাপিমা মম ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৱেতুকামো গাথং ভাসতী’’তি. অথ খো ৱিজযা ভিক্খুনী ‘‘মাৰো অযং পাপিমা’’ ইতি ৱিদিত্ৱা মাৰং পাপিমন্তং গাথাহি পচ্চভাসি –

‘‘ৰূপা সদ্দা ৰসা গন্ধা, ফোট্ঠব্বা চ মনোৰমা;

নিয্যাতযামি তুয্হেৱ, মাৰ নাহং তেনত্থিকা.

‘‘ইমিনা পূতিকাযেন, ভিন্দনেন পভঙ্গুনা;

অট্টীযামি হৰাযামি, কামতণ্হা সমূহতা.

‘‘যে চ ৰূপূপগা সত্তা, যে চ অৰূপট্ঠাযিনো [আৰুপ্পট্ঠাযিনো (সী. পী.)];

যা চ সন্তা সমাপত্তি, সব্বত্থ ৱিহতো তমো’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ৱিজযা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.