১০. ৱজিৰাসুত্তং

১৭১. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো ৱজিৰা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা পত্তচীৱৰমাদায সাৱত্থিং পিণ্ডায পাৱিসি. সাৱত্থিযং পিণ্ডায চৰিত্ৱা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তা যেন অন্ধৱনং তেনুপসঙ্কমি দিৱাৱিহাৰায. অন্ধৱনং অজ্ঝোগাহেত্ৱা অঞ্ঞতৰস্মিং ৰুক্খমূলে দিৱাৱিহাৰং নিসীদি. অথ খো মাৰো পাপিমা ৱজিৰায ভিক্খুনিযা ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৱেতুকামো যেন ৱজিৰা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ৱজিৰং ভিক্খুনিং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘কেনাযং পকতো সত্তো, কুৱং সত্তস্স কাৰকো;

কুৱং সত্তো সমুপ্পন্নো, কুৱং সত্তো নিৰুজ্ঝতী’’তি.

অথ খো ৱজিৰায ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘কো নু খ্ৱাযং মনুস্সো ৱা অমনুস্সো ৱা গাথং ভাসতী’’তি? অথ খো ৱজিৰায ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘মাৰো খো অযং পাপিমা মম ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৱেতুকামো গাথং ভাসতী’’তি. অথ খো ৱজিৰা ভিক্খুনী ‘‘মাৰো অযং পাপিমা’’ ইতি ৱিদিত্ৱা, মাৰং পাপিমন্তং গাথাহি পচ্চভাসি –

‘‘কিং নু সত্তোতি পচ্চেসি, মাৰ দিট্ঠিগতং নু তে;

সুদ্ধসঙ্খাৰপুঞ্জোযং, নযিধ সত্তুপলব্ভতি.

‘‘যথা হি অঙ্গসম্ভাৰা, হোতি সদ্দো ৰথো ইতি;

এৱং খন্ধেসু সন্তেসু, হোতি সত্তোতি সম্মুতি [সম্মতি (স্যা. কং.)].

‘‘দুক্খমেৱ হি সম্ভোতি, দুক্খং তিট্ঠতি ৱেতি চ;

নাঞ্ঞত্ৰ দুক্খা সম্ভোতি, নাঞ্ঞং দুক্খা নিৰুজ্ঝতী’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ৱজিৰা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.

ভিক্খুনীসংযুত্তং সমত্তং.