৪. সত্তৱস্সানুবন্ধসুত্তং

১৬০. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা উৰুৱেলাযং ৱিহৰতি নজ্জা নেৰঞ্জৰায তীৰে অজপালনিগ্ৰোধে. তেন খো পন সমযেন মাৰো পাপিমা সত্তৱস্সানি ভগৱন্তং অনুবন্ধো হোতি ওতাৰাপেক্খো ওতাৰং অলভমানো. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘সোকাৱতিণ্ণো নু ৱনম্হি ঝাযসি,

ৱিত্তং নু জীনো উদ পত্থযানো;

আগুং নু গামস্মিমকাসি কিঞ্চি,

কস্মা জনেন ন কৰোসি সক্খিং;

সক্খী ন সম্পজ্জতি কেনচি তে’’তি.

‘‘সোকস্স মূলং পলিখায সব্বং,

অনাগু ঝাযামি অসোচমানো;

ছেত্ৱান সব্বং ভৱলোভজপ্পং,

অনাসৱো ঝাযামি পমত্তবন্ধূ’’তি.

‘‘যং ৱদন্তি মম যিদন্তি, যে ৱদন্তি মমন্তি চ;

এত্থ চে তে মনো অত্থি, ন মে সমণ মোক্খসী’’তি.

‘‘যং ৱদন্তি ন তং ময্হং, যে ৱদন্তি ন তে অহং;

এৱং পাপিম জানাহি, ন মে মগ্গম্পি দক্খসী’’তি.

‘‘সচে মগ্গং অনুবুদ্ধং, খেমং অমতগামিনং;

অপেহি গচ্ছ ত্ৱমেৱেকো, কিমঞ্ঞমনুসাসসী’’তি.

‘‘অমচ্চুধেয্যং পুচ্ছন্তি, যে জনা পাৰগামিনো;

তেসাহং পুট্ঠো অক্খামি, যং সচ্চং তং নিৰূপধি’’ন্তি.

‘‘সেয্যথাপি, ভন্তে, গামস্স ৱা নিগমস্স ৱা অৱিদূৰে পোক্খৰণী. তত্ৰস্স কক্কটকো. অথ খো, ভন্তে, সম্বহুলা কুমাৰকা ৱা কুমাৰিকাযো ৱা তম্হা গামা ৱা নিগমা ৱা নিক্খমিত্ৱা যেন সা পোক্খৰণী তেনুপসঙ্কমেয্যুং; উপসঙ্কমিত্ৱা তং কক্কটকং উদকা উদ্ধৰিত্ৱা থলে পতিট্ঠপেয্যুং. যং যদেৱ হি সো, ভন্তে, কক্কটকো অড়ং অভিনিন্নামেয্য তং তদেৱ তে কুমাৰকা ৱা কুমাৰিকাযো ৱা কট্ঠেন ৱা কথলায ৱা সঞ্ছিন্দেয্যুং সম্ভঞ্জেয্যুং সম্পলিভঞ্জেয্যুং. এৱঞ্হি সো, ভন্তে, কক্কটকো সব্বেহি অড়েহি সঞ্ছিন্নেহি সম্ভগ্গেহি সম্পলিভগ্গেহি অভব্বো তং পোক্খৰণিং ওতৰিতুং. এৱমেৱ খো, ভন্তে, যানি কানিচি ৱিসূকাযিকানি [যানি ৱিসুকাযিকানি (সী. পী. ক.)] ৱিসেৱিতানি ৱিপ্ফন্দিতানি, সব্বানি তানি [কানিচি কানিচি সব্বানি (সী. পী. ক.)] ভগৱতা সঞ্ছিন্নানি সম্ভগ্গানি সম্পলিভগ্গানি. অভব্বো দানাহং, ভন্তে, পুন ভগৱন্তং উপসঙ্কমিতুং যদিদং ওতাৰাপেক্খো’’তি. অথ খো মাৰো পাপিমা ভগৱতো সন্তিকে ইমা নিব্বেজনীযা গাথাযো অভাসি –

‘‘মেদৱণ্ণঞ্চ পাসাণং, ৱাযসো অনুপৰিযগা;

অপেত্থ মুদুং ৱিন্দেম, অপি অস্সাদনা সিযা.

‘‘অলদ্ধা তত্থ অস্সাদং, ৱাযসেত্তো অপক্কমে;

কাকোৱ সেলমাসজ্জ, নিব্বিজ্জাপেম গোতমা’’তি.