৮. পিণ্ডসুত্তং

১৫৪. একং সমযং ভগৱা মগধেসু ৱিহৰতি পঞ্চসালাযং ব্ৰাহ্মণগামে. তেন খো পন সমযেন পঞ্চসালাযং ব্ৰাহ্মণগামে কুমাৰিকানং পাহুনকানি ভৱন্তি. অথ খো ভগৱা পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা পত্তচীৱৰমাদায পঞ্চসালং ব্ৰাহ্মণগামং পিণ্ডায পাৱিসি. তেন খো পন সমযেন পঞ্চসালেয্যকা ব্ৰাহ্মণগহপতিকা মাৰেন পাপিমতা অন্ৱাৱিট্ঠা ভৱন্তি – মা সমণো গোতমো পিণ্ডমলত্থাতি.

অথ খো ভগৱা যথাধোতেন পত্তেন পঞ্চসালং ব্ৰাহ্মণগামং পিণ্ডায পাৱিসি তথাধোতেন [যথাধোতেন (?)] পত্তেন পটিক্কমি. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অপি ত্ৱং, সমণ, পিণ্ডমলত্থা’’তি? ‘‘তথা নু ত্ৱং, পাপিম, অকাসি যথাহং পিণ্ডং ন লভেয্য’’ন্তি. ‘‘তেন হি, ভন্তে, ভগৱা দুতিযম্পি পঞ্চসালং ব্ৰাহ্মণগামং পিণ্ডায পৱিসতু. তথাহং কৰিস্সামি যথা ভগৱা পিণ্ডং লচ্ছতী’’তি.

‘‘অপুঞ্ঞং পসৱি মাৰো, আসজ্জ নং তথাগতং;

কিং নু মঞ্ঞসি পাপিম, ন মে পাপং ৱিপচ্চতি.

‘‘সুসুখং ৱত জীৱাম, যেসং নো নত্থি কিঞ্চনং;

পীতিভক্খা ভৱিস্সাম, দেৱা আভস্সৰা যথা’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ভগৱা, জানাতি মং সুগতো’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.