৭. ছফস্সাযতনসুত্তং
১৫৩. একং সমযং ভগৱা ৱেসালিযং ৱিহৰতি মহাৱনে কূটাগাৰসালাযং. তেন খো পন সমযেন ভগৱা ছন্নং ফস্সাযতনানং উপাদায ভিক্খূনং ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি. তে চ ভিক্খূ অট্ঠিং কত্ৱা মনসি কত্ৱা সব্বচেতসা সমন্নাহৰিত্ৱা ওহিতসোতা ধম্মং সুণন্তি.
অথ খো মাৰস্স পাপিমতো এতদহোসি – ‘‘অযং খো সমণো গোতমো ছন্নং ফস্সাযতনানং উপাদায ভিক্খূনং ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সপ্পহংসেতি. তে চ ভিক্খূ অট্ঠিং কত্ৱা মনসি কত্ৱা সব্বচেতসা সমন্নাহৰিত্ৱা ওহিতসোতা ধম্মং সুণন্তি. যংনূনাহং যেন সমণো গোতমো তেনুপসঙ্কমেয্যং ৱিচক্খুকম্মাযা’’তি. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতো অৱিদূৰে মহন্তং ভযভেৰৱং সদ্দমকাসি, অপিস্সুদং পথৱী মঞ্ঞে উন্দ্ৰীযতি [উদ্ৰীযতি (সী. স্যা. কং. পী) উ + দৰ + য + তি = উদ্ৰীযতি]. অথ খো অঞ্ঞতৰো ভিক্খু অঞ্ঞতৰং ভিক্খুং এতদৱোচ – ‘‘ভিক্খু, ভিক্খু, এসা পথৱী মঞ্ঞে উন্দ্ৰীযতী’’তি. এৱং ৱুত্তে, ভগৱা তং ভিক্খুং এতদৱোচ – ‘‘নেসা ভিক্খু পথৱী উন্দ্ৰীযতি. মাৰো এসো পাপিমা তুম্হাকং ৱিচক্খুকম্মায আগতো’’তি. অথ খো ভগৱা ‘‘মাৰো অযং পাপিমা’’ ইতি ৱিদিত্ৱা মাৰং পাপিমন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘ৰূপা সদ্দা ৰসা গন্ধা, ফস্সা ধম্মা চ কেৱলা;
এতং লোকামিসং ঘোৰং, এত্থ লোকো ৱিমুচ্ছিতো.
‘‘এতঞ্চ সমতিক্কম্ম, সতো বুদ্ধস্স সাৱকো;
মাৰধেয্যং অতিক্কম্ম, আদিচ্চোৱ ৱিৰোচতী’’তি.
অথ খো মাৰো পাপিমা…পে… তত্থেৱন্তৰধাযীতি.