৪. পঠমমাৰপাসসুত্তং

১৪০. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা বাৰাণসিযং ৱিহৰতি ইসিপতনে মিগদাযে. তত্ৰ খো ভগৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ভিক্খৱো’’তি. ‘‘ভদন্তে’’তি তে ভিক্খূ ভগৱতো পচ্চস্সোসুং. ভগৱা এতদৱোচ –

‘‘ময্হং খো, ভিক্খৱে, যোনিসো মনসিকাৰা যোনিসো সম্মপ্পধানা অনুত্তৰা ৱিমুত্তি অনুপ্পত্তা, অনুত্তৰা ৱিমুত্তি সচ্ছিকতা. তুম্হেপি, ভিক্খৱে, যোনিসো মনসিকাৰা যোনিসো সম্মপ্পধানা অনুত্তৰং ৱিমুত্তিং অনুপাপুণাথ, অনুত্তৰং ৱিমুত্তিং সচ্ছিকৰোথা’’তি. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘বদ্ধোসি মাৰপাসেন, যে দিব্বা যে চ মানুসা;

মাৰবন্ধনবদ্ধোসি, ন মে সমণ মোক্খসী’’তি.

‘‘মুত্তাহং [মুত্তোহং (সী. স্যা. কং. পী.)] মাৰপাসেন, যে দিব্বা যে চ মানুসা;

মাৰবন্ধনমুত্তোম্হি, নিহতো ত্ৱমসি অন্তকা’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা…পে… তত্থেৱন্তৰধাযীতি.