২. হত্থিৰাজৱণ্ণসুত্তং

১৩৮. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা উৰুৱেলাযং ৱিহৰতি নজ্জা নেৰঞ্জৰায তীৰে অজপালনিগ্ৰোধমূলে পঠমাভিসম্বুদ্ধো. তেন খো পন সমযেন ভগৱা ৰত্তন্ধকাৰতিমিসাযং অব্ভোকাসে নিসিন্নো হোতি, দেৱো চ একমেকং ফুসাযতি. অথ খো মাৰো পাপিমা ভগৱতো ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো মহন্তং হত্থিৰাজৱণ্ণং অভিনিম্মিনিত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি. সেয্যথাপি নাম মহাঅৰিট্ঠকো মণি, এৱমস্স সীসং হোতি. সেয্যথাপি নাম সুদ্ধং ৰূপিযং, এৱমস্স দন্তা হোন্তি. সেয্যথাপি নাম মহতী নঙ্গলীসা [নঙ্গলসীসা (পী. ক.)], এৱমস্স সোণ্ডো হোতি. অথ খো ভগৱা ‘‘মাৰো অযং পাপিমা’’ ইতি ৱিদিত্ৱা মাৰং পাপিমন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘সংসৰং দীঘমদ্ধানং, ৱণ্ণং কত্ৱা সুভাসুভং;

অলং তে তেন পাপিম, নিহতো ত্ৱমসি অন্তকা’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ভগৱা, জানাতি মং সুগতো’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.