১০. দুতিযআযুসুত্তং

১৪৬. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি ৱেড়ুৱনে কলন্দকনিৱাপে. তত্ৰ খো ভগৱা…পে… এতদৱোচ –

‘‘অপ্পমিদং, ভিক্খৱে, মনুস্সানং আযু. গমনীযো সম্পৰাযো, কত্তব্বং কুসলং, চৰিতব্বং ব্ৰহ্মচৰিযং. নত্থি জাতস্স অমৰণং. যো, ভিক্খৱে, চিৰং জীৱতি, সো ৱস্সসতং অপ্পং ৱা ভিয্যো’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘নাচ্চযন্তি অহোৰত্তা, জীৱিতং নূপৰুজ্ঝতি;

আযু অনুপৰিযাযতি, মচ্চানং নেমীৱ ৰথকুব্বৰ’’ন্তি.

‘‘অচ্চযন্তি অহোৰত্তা, জীৱিতং উপৰুজ্ঝতি;

আযু খীযতি মচ্চানং, কুন্নদীনংৱ ওদক’’ন্তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ভগৱা, জানাতি মং সুগতো’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৱন্তৰধাযীতি.

পঠমো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

তপোকম্মঞ্চ নাগো চ, সুভং পাসেন তে দুৱে;

সপ্পো সুপতি নন্দনং, আযুনা অপৰে দুৱেতি.