৬. মল্লিকাসুত্তং
১২৭. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. অথ খো অঞ্ঞতৰো পুৰিসো যেন ৰাজা পসেনদি কোসলো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স উপকণ্ণকে আৰোচেসি – ‘‘মল্লিকা, দেৱ, দেৱী ধীতৰং ৱিজাতা’’তি. এৱং ৱুত্তে, ৰাজা পসেনদি কোসলো অনত্তমনো অহোসি.
অথ খো ভগৱা ৰাজানং পসেনদিং কোসলং অনত্তমনতং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –
‘‘ইত্থীপি হি একচ্চিযা, সেয্যা পোস জনাধিপ;
মেধাৱিনী সীলৱতী, সস্সুদেৱা পতিব্বতা.
‘‘তস্সা যো জাযতি পোসো, সূৰো হোতি দিসম্পতি;
তাদিসা সুভগিযা [সুভৰিযাপুত্তো (ক.)] পুত্তো, ৰজ্জম্পি অনুসাসতী’’তি.