৬. মল্লিকাসুত্তং

১২৭. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. অথ খো অঞ্ঞতৰো পুৰিসো যেন ৰাজা পসেনদি কোসলো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স উপকণ্ণকে আৰোচেসি – ‘‘মল্লিকা, দেৱ, দেৱী ধীতৰং ৱিজাতা’’তি. এৱং ৱুত্তে, ৰাজা পসেনদি কোসলো অনত্তমনো অহোসি.

অথ খো ভগৱা ৰাজানং পসেনদিং কোসলং অনত্তমনতং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘ইত্থীপি হি একচ্চিযা, সেয্যা পোস জনাধিপ;

মেধাৱিনী সীলৱতী, সস্সুদেৱা পতিব্বতা.

‘‘তস্সা যো জাযতি পোসো, সূৰো হোতি দিসম্পতি;

তাদিসা সুভগিযা [সুভৰিযাপুত্তো (ক.)] পুত্তো, ৰজ্জম্পি অনুসাসতী’’তি.