৩. দোণপাকসুত্তং

১২৪. সাৱত্থিনিদানং. তেন খো পন সমযেন ৰাজা পসেনদি কোসলো দোণপাককুৰং [দোণপাকসুদং (সী.), দোণপাকং সুদং (পী.)] ভুঞ্জতি. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো ভুত্তাৱী মহস্সাসী যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি.

অথ খো ভগৱা ৰাজানং পসেনদিং কোসলং ভুত্তাৱিং মহস্সাসিং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং গাথং অভাসি –

‘‘মনুজস্স সদা সতীমতো,

মত্তং জানতো লদ্ধভোজনে;

তনুকস্স [তনু তস্স (সী. পী.)] ভৱন্তি ৱেদনা,

সণিকং জীৰতি আযুপালয’’ন্তি.

তেন খো পন সমযেন সুদস্সনো মাণৱো ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স পিট্ঠিতো ঠিতো হোতি. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো সুদস্সনং মাণৱং আমন্তেসি – ‘‘এহি ত্ৱং, তাত সুদস্সন, ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং পৰিযাপুণিত্ৱা মম ভত্তাভিহাৰে (ভত্তাভিহাৰে) [( ) সী. স্যা. কং. পী. পোত্থকেসু নত্থি] ভাস. অহঞ্চ তে দেৱসিকং কহাপণসতং (কহাপণসতং) [( ) সী. স্যা. কং. পোত্থকেসু নত্থি] নিচ্চং ভিক্খং পৱত্তযিস্সামী’’তি. ‘‘এৱং দেৱা’’তি খো সুদস্সনো মাণৱো ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স পটিস্সুত্ৱা ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং পৰিযাপুণিত্ৱা ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স ভত্তাভিহাৰে সুদং ভাসতি –

‘‘মনুজস্স সদা সতীমতো,

মত্তং জানতো লদ্ধভোজনে;

তনুকস্স ভৱন্তি ৱেদনা,

সণিকং জীৰতি আযুপালয’’ন্তি.

অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো অনুপুব্বেন নাড়িকোদনপৰমতায [নাড়িকোদনমত্তায (ক.)] সণ্ঠাসি. অথ খো ৰাজা পসেনদি কোসলো অপৰেন সমযেন সুসল্লিখিতগত্তো পাণিনা গত্তানি অনুমজ্জন্তো তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি – ‘‘উভযেন ৱত মং সো ভগৱা অত্থেন অনুকম্পি – দিট্ঠধম্মিকেন চেৱ অত্থেন সম্পৰাযিকেন চা’’তি.