১০. বন্ধনসুত্তং

১২১. তেন খো পন সমযেন ৰঞ্ঞা পসেনদিনা কোসলেন মহাজনকাযো বন্ধাপিতো হোতি, অপ্পেকচ্চে ৰজ্জূহি অপ্পেকচ্চে অন্দূহি অপ্পেকচ্চে সঙ্খলিকাহি.

অথ খো সম্বহুলা ভিক্খূ পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা পত্তচীৱৰমাদায সাৱত্থিং পিণ্ডায পৱিসিংসু. সাৱত্থিযং পিণ্ডায চৰিত্ৱা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্না খো তে ভিক্খূ ভগৱন্তং এতদৱোচুং – ‘‘ইধ, ভন্তে, ৰঞ্ঞা পসেনদিনা কোসলেন মহাজনকাযো বন্ধাপিতো, অপ্পেকচ্চে ৰজ্জূহি অপ্পেকচ্চে অন্দূহি অপ্পেকচ্চে সঙ্খলিকাহী’’তি.

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘ন তং দড়্হং বন্ধনমাহু ধীৰা,

যদাযসং দাৰুজং পব্বজঞ্চ;

সাৰত্তৰত্তা মণিকুণ্ডলেসু,

পুত্তেসু দাৰেসু চ যা অপেক্খা.

‘‘এতং দড়্হং বন্ধনমাহু ধীৰা,

ওহাৰিনং সিথিলং দুপ্পমুঞ্চং;

এতম্পি ছেত্ৱান পৰিব্বজন্তি,

অনপেক্খিনো কামসুখং পহাযা’’তি.

পঠমো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

দহৰো পুৰিসো জৰা, পিযং অত্তানৰক্খিতো;

অপ্পকা অড্ডকৰণং, মল্লিকা যঞ্ঞবন্ধনন্তি.