২. খেমসুত্তং

১০৩. একমন্তং ঠিতো খো খেমো দেৱপুত্তো ভগৱতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘চৰন্তি বালা দুম্মেধা, অমিত্তেনেৱ অত্তনা;

কৰোন্তা পাপকং কম্মং, যং হোতি কটুকপ্ফলং.

‘‘ন তং কম্মং কতং সাধু, যং কত্ৱা অনুতপ্পতি;

যস্স অস্সুমুখো ৰোদং, ৱিপাকং পটিসেৱতি.

‘‘তঞ্চ কম্মং কতং সাধু, যং কত্ৱা নানুতপ্পতি;

যস্স পতীতো সুমনো, ৱিপাকং পটিসেৱতি.

‘‘পটিকচ্চেৱ [পটিগচ্চেৱ (সী.)] তং কযিৰা, যং জঞ্ঞা হিতমত্তনো;

ন সাকটিকচিন্তায, মন্তা ধীৰো পৰক্কমে.

‘‘যথা সাকটিকো মট্ঠং [পন্থং (সী.), পসত্থং (স্যা. কং.)], সমং হিত্ৱা মহাপথং;

ৱিসমং মগ্গমাৰুয্হ, অক্খচ্ছিন্নোৱ ঝাযতি.

‘‘এৱং ধম্মা অপক্কম্ম, অধম্মমনুৱত্তিয;

মন্দো মচ্চুমুখং পত্তো, অক্খচ্ছিন্নোৱ ঝাযতী’’তি.