৮. ককুধসুত্তং

৯৯. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাকেতে ৱিহৰতি অঞ্জনৱনে মিগদাযে. অথ খো ককুধো দেৱপুত্তো অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণো কেৱলকপ্পং অঞ্জনৱনং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো ককুধো দেৱপুত্তো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘নন্দসি, সমণা’’তি? ‘‘কিং লদ্ধা, আৱুসো’’তি? ‘‘তেন হি, সমণ, সোচসী’’তি? ‘‘কিং জীযিত্থ, আৱুসো’’তি? ‘‘তেন হি, সমণ, নেৱ নন্দসি ন চ [নেৱ (সী. স্যা. কং.)] সোচসী’’তি? ‘‘এৱমাৱুসো’’তি.

‘‘কচ্চি ত্ৱং অনঘো [অনিঘো (সব্বত্থ)] ভিক্খু, কচ্চি নন্দী [নন্দি (সী. স্যা. কং.)] ন ৱিজ্জতি;

কচ্চি তং একমাসীনং, অৰতী নাভিকীৰতী’’তি.

‘‘অনঘো ৱে অহং যক্খ, অথো নন্দী ন ৱিজ্জতি;

অথো মং একমাসীনং, অৰতী নাভিকীৰতী’’তি.

‘‘কথং ত্ৱং অনঘো ভিক্খু, কথং নন্দী ন ৱিজ্জতি;

কথং তং একমাসীনং, অৰতী নাভিকীৰতী’’তি.

‘‘অঘজাতস্স ৱে নন্দী, নন্দীজাতস্স ৱে অঘং;

অনন্দী অনঘো ভিক্খু, এৱং জানাহি আৱুসো’’তি.

‘‘চিৰস্সং ৱত পস্সামি, ব্ৰাহ্মণং পৰিনিব্বুতং;

অনন্দিং অনঘং ভিক্খুং, তিণ্ণং লোকে ৱিসত্তিক’’ন্তি.