৯. সত্থাৰৱন্দনাসুত্তং

২৬৫. সাৱত্থিযং জেতৱনে. ‘‘ভূতপুব্বং, ভিক্খৱে, সক্কো দেৱানমিন্দো মাতলিং সঙ্গাহকং আমন্তেসি – ‘যোজেহি, সম্ম মাতলি, সহস্সযুত্তং আজঞ্ঞৰথং, উয্যানভূমিং গচ্ছাম সুভূমিং দস্সনাযা’তি. ‘এৱং ভদ্দন্তৱা’তি খো, ভিক্খৱে, মাতলি সঙ্গাহকো সক্কস্স দেৱানমিন্দস্স পটিস্সুত্ৱা সহস্সযুত্তং আজঞ্ঞৰথং যোজেত্ৱা সক্কস্স দেৱানমিন্দস্স পটিৱেদেসি – ‘যুত্তো খো তে, মাৰিস, সহস্সযুত্তো আজঞ্ঞৰথো. যস্স দানি কালং মঞ্ঞসী’’’তি. অথ খো, ভিক্খৱে, সক্কো দেৱানমিন্দো ৱেজযন্তপাসাদা ওৰোহন্তো অঞ্জলিং কত্ৱা সুদং ভগৱন্তং নমস্সতি. অথ খো, ভিক্খৱে, মাতলি সঙ্গাহকো সক্কং দেৱানমিন্দং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘যঞ্হি দেৱা মনুস্সা চ, তং নমস্সন্তি ৱাসৱ;

অথ কো নাম সো যক্খো, যং ত্ৱং সক্ক নমস্সসী’’তি.

‘‘যো ইধ সম্মাসম্বুদ্ধো, অস্মিং লোকে সদেৱকে;

অনোমনামং সত্থাৰং, তং নমস্সামি মাতলি.

‘‘যেসং ৰাগো চ দোসো চ, অৱিজ্জা চ ৱিৰাজিতা;

খীণাসৱা অৰহন্তো, তে নমস্সামি মাতলি.

‘‘যে ৰাগদোসৱিনযা, অৱিজ্জাসমতিক্কমা;

সেক্খা অপচযাৰামা, অপ্পমত্তানুসিক্খৰে;

তে নমস্সামি মাতলী’’তি.

‘‘সেট্ঠা হি কিৰ লোকস্মিং, যে ত্ৱং সক্ক নমস্সসি;

অহম্পি তে নমস্সামি, যে নমস্সসি ৱাসৱা’’তি.

‘‘ইদং ৱত্ৱান মঘৱা, দেৱৰাজা সুজম্পতি;

ভগৱন্তং নমস্সিত্ৱা, পমুখো ৰথমাৰুহী’’তি.