৬. পিযঙ্কৰসুত্তং

২৪০. একং সমযং আযস্মা অনুৰুদ্ধো সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা অনুৰুদ্ধো ৰত্তিযা পচ্চূসসমযং পচ্চুট্ঠায ধম্মপদানি ভাসতি. অথ খো পিযঙ্কৰমাতা যক্খিনী পুত্তকং এৱং তোসেসি –

‘‘মা সদ্দং কৰি পিযঙ্কৰ, ভিক্খু ধম্মপদানি ভাসতি;

অপি [অপি (সী.)] চ ধম্মপদং ৱিজানিয, পটিপজ্জেম হিতায নো সিযা.

‘‘পাণেসু চ সংযমামসে, সম্পজানমুসা ন ভণামসে;

সিক্খেম সুসীল্যমত্তনো [সুসীলমত্তনো (সী. ক.)], অপি মুচ্চেম পিসাচযোনিযা’’তি.