৫. সানুসুত্তং
২৩৯. একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰিস্সা উপাসিকায সানু নাম পুত্তো যক্খেন গহিতো হোতি. অথ খো সা উপাসিকা পৰিদেৱমানা তাযং ৱেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –
‘‘চাতুদ্দসিং পঞ্চদসিং, যা চ পক্খস্স অট্ঠমী;
পাটিহাৰিযপক্খঞ্চ, অট্ঠঙ্গসুসমাগতং.
‘‘উপোসথং উপৱসন্তি, ব্ৰহ্মচৰিযং চৰন্তি যে;
ন তেহি যক্খা কীড়ন্তি, ইতি মে অৰহতং সুতং;
সা দানি অজ্জ পস্সামি, যক্খা কীড়ন্তি সানুনা’’তি.
‘‘চাতুদ্দসিং পঞ্চদসিং, যা চ পক্খস্স অট্ঠমী;
পাটিহাৰিযপক্খঞ্চ, অট্ঠঙ্গসুসমাগতং;
উপোসথং উপৱসন্তি, ব্ৰহ্মচৰিযং চৰন্তি যে.
‘‘ন তেহি যক্খা কীড়ন্তি, সাহু তে অৰহতং সুতং;
সানুং পবুদ্ধং ৱজ্জাসি, যক্খানং ৱচনং ইদং;
মাকাসি পাপকং কম্মং, আৱি ৱা যদি ৱা ৰহো.
‘‘সচে চ [সচেৱ (স্যা. কং. পী. ক.), যঞ্চেৱ (সী.)] পাপকং কম্মং, কৰিস্সসি কৰোসি ৱা;
ন তে দুক্খা পমুত্যত্থি, উপ্পচ্চাপি পলাযতো’’তি.
‘‘মতং ৱা অম্ম ৰোদন্তি, যো ৱা জীৱং ন দিস্সতি;
জীৱন্তং অম্ম পস্সন্তী, কস্মা মং অম্ম ৰোদসী’’তি.
‘‘মতং ৱা পুত্ত ৰোদন্তি, যো ৱা জীৱং ন দিস্সতি;
যো চ কামে চজিত্ৱান, পুনৰাগচ্ছতে ইধ;
তং ৱাপি পুত্ত ৰোদন্তি, পুন জীৱং মতো হি সো.
‘‘কুক্কুড়া উব্ভতো তাত, কুক্কুড়ং [কুক্কুড়ে (সী.)] পতিতুমিচ্ছসি;
নৰকা উব্ভতো তাত, নৰকং পতিতুমিচ্ছসি.
‘‘অভিধাৱথ ভদ্দন্তে, কস্স উজ্ঝাপযামসে;
আদিত্তা নীহতং [নিব্ভতং (স্যা. কং. ক.), নিভতং (পী. ক.)] ভণ্ডং, পুন ডয্হিতুমিচ্ছসী’’তি.