১. আদিত্তসুত্তং

৪১. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো অঞ্ঞতৰা দেৱতা অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণা কেৱলকপ্পং জেতৱনং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৱতা ভগৱতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘আদিত্তস্মিং অগাৰস্মিং, যং নীহৰতি ভাজনং;

তং তস্স হোতি অত্থায, নো চ যং তত্থ ডয্হতি.

‘‘এৱং আদিত্তকো লোকো, জৰায মৰণেন চ;

নীহৰেথেৱ দানেন, দিন্নং হোতি সুনীহতং.

‘‘দিন্নং সুখফলং হোতি, নাদিন্নং হোতি তং তথা;

চোৰা হৰন্তি ৰাজানো, অগ্গি ডহতি নস্সতি.

‘‘অথ অন্তেন জহতি, সৰীৰং সপৰিগ্গহং;

এতদঞ্ঞায মেধাৱী, ভুঞ্জেথ চ দদেথ চ;

দত্ৱা চ ভুত্ৱা চ যথানুভাৱং;

অনিন্দিতো সগ্গমুপেতি ঠান’’ন্তি.