১. আদিত্তসুত্তং
৪১. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো অঞ্ঞতৰা দেৱতা অভিক্কন্তায ৰত্তিযা অভিক্কন্তৱণ্ণা কেৱলকপ্পং জেতৱনং ওভাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৱতা ভগৱতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –
‘‘আদিত্তস্মিং অগাৰস্মিং, যং নীহৰতি ভাজনং;
তং তস্স হোতি অত্থায, নো চ যং তত্থ ডয্হতি.
‘‘এৱং আদিত্তকো লোকো, জৰায মৰণেন চ;
নীহৰেথেৱ দানেন, দিন্নং হোতি সুনীহতং.
‘‘দিন্নং সুখফলং হোতি, নাদিন্নং হোতি তং তথা;
চোৰা হৰন্তি ৰাজানো, অগ্গি ডহতি নস্সতি.
‘‘অথ অন্তেন জহতি, সৰীৰং সপৰিগ্গহং;
এতদঞ্ঞায মেধাৱী, ভুঞ্জেথ চ দদেথ চ;
দত্ৱা চ ভুত্ৱা চ যথানুভাৱং;
অনিন্দিতো সগ্গমুপেতি ঠান’’ন্তি.