৩. উপনীযসুত্তং

৩. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৱতা ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –

‘‘উপনীযতি জীৱিতমপ্পমাযু,

জৰূপনীতস্স ন সন্তি তাণা;

এতং ভযং মৰণে পেক্খমানো,

পুঞ্ঞানি কযিৰাথ সুখাৱহানী’’তি.

‘‘উপনীযতি জীৱিতমপ্পমাযু,

জৰূপনীতস্স ন সন্তি তাণা;

এতং ভযং মৰণে পেক্খমানো,

লোকামিসং পজহে সন্তিপেক্খো’’তি.