৩. উপনীযসুত্তং
৩. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৱতা ভগৱতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –
‘‘উপনীযতি জীৱিতমপ্পমাযু,
জৰূপনীতস্স ন সন্তি তাণা;
এতং ভযং মৰণে পেক্খমানো,
পুঞ্ঞানি কযিৰাথ সুখাৱহানী’’তি.
‘‘উপনীযতি জীৱিতমপ্পমাযু,
জৰূপনীতস্স ন সন্তি তাণা;
এতং ভযং মৰণে পেক্খমানো,
লোকামিসং পজহে সন্তিপেক্খো’’তি.