৮. ৱাসেট্ঠসুত্তং

৪৫৪. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা ইচ্ছানঙ্গলে [ইচ্ছানঙ্কলে (সী. পী.)] ৱিহৰতি ইচ্ছানঙ্গলৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন সম্বহুলা অভিঞ্ঞাতা অভিঞ্ঞাতা ব্ৰাহ্মণমহাসালা ইচ্ছানঙ্গলে পটিৱসন্তি, সেয্যথিদং – চঙ্কী ব্ৰাহ্মণো, তাৰুক্খো ব্ৰাহ্মণো, পোক্খৰসাতি ব্ৰাহ্মণো, জাণুস্সোণি [জাণুস্সোণী (পী.), জাণুসোণী (ক.)] ব্ৰাহ্মণো, তোদেয্যো ব্ৰাহ্মণো, অঞ্ঞে চ অভিঞ্ঞাতা অভিঞ্ঞাতা ব্ৰাহ্মণমহাসালা. অথ খো ৱাসেট্ঠভাৰদ্ৱাজানং মাণৱানং জঙ্ঘাৱিহাৰং অনুচঙ্কমন্তানং অনুৱিচৰন্তানং [অনুচঙ্কমমানানং অনুৱিচৰমানানং (সী. পী.)] অযমন্তৰাকথা উদপাদি – ‘‘কথং, ভো, ব্ৰাহ্মণো হোতী’’তি? ভাৰদ্ৱাজো মাণৱো এৱমাহ – ‘‘যতো খো, ভো, উভতো সুজাতো মাতিতো চ পিতিতো চ সংসুদ্ধগহণিকো যাৱ সত্তমা পিতামহযুগা অক্খিত্তো অনুপক্কুট্ঠো জাতিৱাদেন – এত্তাৱতা খো, ভো, ব্ৰাহ্মণো হোতী’’তি. ৱাসেট্ঠো মাণৱো এৱমাহ – ‘‘যতো খো, ভো, সীলৱা চ হোতি ৱত্তসম্পন্নো [ৱতসম্পন্নো (পী.)] চ – এত্তাৱতা খো, ভো, ব্ৰাহ্মণো হোতী’’তি. নেৱ খো অসক্খি ভাৰদ্ৱাজো মাণৱো ৱাসেট্ঠং মাণৱং সঞ্ঞাপেতুং, ন পন অসক্খি ৱাসেট্ঠো মাণৱো ভাৰদ্ৱাজং মাণৱং সঞ্ঞাপেতুং. অথ খো ৱাসেট্ঠো মাণৱো ভাৰদ্ৱাজং মাণৱং আমন্তেসি – ‘‘অযং খো, ভো ভাৰদ্ৱাজ, সমণো গোতমো সক্যপুত্তো সক্যকুলা পব্বজিতো ইচ্ছানঙ্গলে ৱিহৰতি ইচ্ছানঙ্গলৱনসণ্ডে. তং খো পন ভৱন্তং গোতমং এৱং কল্যাণো কিত্তিসদ্দো অব্ভুগ্গতো – ‘ইতিপি সো ভগৱা অৰহং সম্মাসম্বুদ্ধো ৱিজ্জাচৰণসম্পন্নো সুগতো লোকৱিদূ অনুত্তৰো পুৰিসদম্মসাৰথি সত্থা দেৱমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৱা’তি. আযাম, ভো ভাৰদ্ৱাজ, যেন সমণো গোতমো তেনুপসঙ্কমিস্সাম; উপসঙ্কমিত্ৱা সমণং গোতমং এতমত্থং পুচ্ছিস্সাম. যথা নো সমণো গোতমো ব্যাকৰিস্সতি তথা নং ধাৰেস্সামা’’তি. ‘‘এৱং, ভো’’তি খো ভাৰদ্ৱাজো মাণৱো ৱাসেট্ঠস্স মাণৱস্স পচ্চস্সোসি.

৪৫৫. অথ খো ৱাসেট্ঠভাৰদ্ৱাজা মাণৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতা সদ্ধিং সম্মোদিংসু. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্নো খো ৱাসেট্ঠো মাণৱো ভগৱন্তং গাথাহি অজ্ঝভাসি –

‘‘অনুঞ্ঞাতপটিঞ্ঞাতা, তেৱিজ্জা মযমস্মুভো;

অহং পোক্খৰসাতিস্স, তাৰুক্খস্সাযং মাণৱো.

‘‘তেৱিজ্জানং যদক্খাতং, তত্ৰ কেৱলিনোস্মসে;

পদকস্মা ৱেয্যাকৰণা [নো ব্যাকৰণা (স্যা. কং. ক.)], জপ্পে আচৰিযসাদিসা;

তেসং নো জাতিৱাদস্মিং, ৱিৱাদো অত্থি গোতম.

‘‘জাতিযা ব্ৰাহ্মণো হোতি, ভাৰদ্ৱাজো ইতি ভাসতি;

অহঞ্চ কম্মুনা [কম্মনা (সী. পী.)] ব্ৰূমি, এৱং জানাহি চক্খুম.

‘‘তে ন সক্কোম ঞাপেতুং [সঞ্ঞত্তুং (পী.), সঞ্ঞাপেতুং (ক.)], অঞ্ঞমঞ্ঞং মযং উভো;

ভৱন্তং পুট্ঠুমাগমা, সম্বুদ্ধং ইতি ৱিস্সুতং.

‘‘চন্দং যথা খযাতীতং, পেচ্চ পঞ্জলিকা জনা;

ৱন্দমানা নমস্সন্তি, লোকস্মিং গোতমং.

‘‘চক্খুং লোকে সমুপ্পন্নং, মযং পুচ্ছাম গোতমং;

জাতিযা ব্ৰাহ্মণো হোতি, উদাহু ভৱতি কম্মুনা [কম্মনা (সী. পী.)];

অজানতং নো পব্ৰূহি, যথা জানেমু ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.

৪৫৬. ‘‘তেসং ৱো অহং ব্যক্খিস্সং, (ৱাসেট্ঠাতি ভগৱা)

অনুপুব্বং যথাতথং;

জাতিৱিভঙ্গং পাণানং, অঞ্ঞমঞ্ঞাহি জাতিযো.

‘‘তিণৰুক্খেপি জানাথ, ন চাপি পটিজানৰে;