৪. সুন্দৰীথেৰীগাথা
৩১৩. ‘‘পেতানি ভোতি পুত্তানি, খাদমানা তুৱং পুৰে;
তুৱং দিৱা চ ৰত্তো চ, অতীৱ পৰিতপ্পসি.
৩১৪. ‘‘সাজ্জ সব্বানি খাদিত্ৱা, সতপুত্তানি [সত্ত পুত্তানি (স্যা.)] ব্ৰাহ্মণী;
ৱাসেট্ঠি কেন ৱণ্ণেন, ন বাড়্হং পৰিতপ্পসি’’.
৩১৫. ‘‘বহূনি পুত্তসতানি, ঞাতিসঙ্ঘসতানি চ;
খাদিতানি অতীতংসে, মম তুয্হঞ্চ ব্ৰাহ্মণ.
৩১৬. ‘‘সাহং নিস্সৰণং ঞত্ৱা, জাতিযা মৰণস্স চ;
ন সোচামি ন ৰোদামি, ন চাপি পৰিতপ্পযিং’’.
৩১৭. ‘‘অব্ভুতং ৱত ৱাসেট্ঠি, ৱাচং ভাসসি এদিসিং;
কস্স ত্ৱং ধম্মমঞ্ঞায, গিৰং [থিৰং (সী.)] ভাসসি এদিসিং’’.
৩১৮. ‘‘এস ব্ৰাহ্মণ সম্বুদ্ধো, নগৰং মিথিলং পতি;
সব্বদুক্খপ্পহানায, ধম্মং দেসেসি পাণিনং.
৩১৯. ‘‘তস্স ব্ৰহ্মে [ব্ৰাহ্মণ (সী. স্যা.)] অৰহতো, ধম্মং সুত্ৱা নিৰূপধিং;
তত্থ ৱিঞ্ঞাতসদ্ধম্মা, পুত্তসোকং ব্যপানুদিং’’.
৩২০. ‘‘সো অহম্পি গমিস্সামি, নগৰং মিথিলং পতি;
অপ্পেৱ মং সো ভগৱা, সব্বদুক্খা পমোচযে’’.
৩২১. অদ্দস ব্ৰাহ্মণো বুদ্ধং, ৱিপ্পমুত্তং নিৰূপধিং;
স্ৱস্স ধম্মমদেসেসি, মুনি দুক্খস্স পাৰগূ.
৩২২. দুক্খং দুক্খসমুপ্পাদং, দুক্খস্স চ অতিক্কমং;
অৰিযং চট্ঠঙ্গিকং মগ্গং, দুক্খূপসমগামিনং.
৩২৩. তত্থ ৱিঞ্ঞাতসদ্ধম্মো, পব্বজ্জং সমৰোচযি;
সুজাতো তীহি ৰত্তীহি, তিস্সো ৱিজ্জা অফস্সযি.
৩২৪. ‘‘এহি সাৰথি গচ্ছাহি, ৰথং নিয্যাদযাহিমং;
আৰোগ্যং ব্ৰাহ্মণিং ৱজ্জ [ৱজ্জা (সী.)], ‘পব্বজি [পব্বজিতো (সী.)] দানি ব্ৰাহ্মণো;
সুজাতো তীহি ৰত্তীহি, তিস্সো ৱিজ্জা অফস্সযি’’’.
৩২৫. ততো চ ৰথমাদায, সহস্সঞ্চাপি সাৰথি;
আৰোগ্যং ব্ৰাহ্মণিৱোচ, ‘‘পব্বজি দানি ব্ৰাহ্মণো;
সুজাতো তীহি ৰত্তীহি, তিস্সো ৱিজ্জা অফস্সযি’’.
৩২৬. ‘‘এতঞ্চাহং অস্সৰথং, সহস্সঞ্চাপি সাৰথি;
তেৱিজ্জং ব্ৰাহ্মণং সুত্ৱা [ঞত্ৱা (সী.)], পুণ্ণপত্তং দদামি তে’’.
৩২৭. ‘‘তুয্হেৱ হোত্ৱস্সৰথো, সহস্সঞ্চাপি ব্ৰাহ্মণি;
অহম্পি পব্বজিস্সামি, ৱৰপঞ্ঞস্স সন্তিকে’’.
৩২৮. ‘‘হত্থী গৱস্সং মণিকুণ্ডলঞ্চ, ফীতঞ্চিমং গহৱিভৱং পহায;
পিতা পব্বজিতো তুয্হং, ভুঞ্জ ভোগানি সুন্দৰি; তুৱং দাযাদিকা কুলে’’.
৩২৯. ‘‘হত্থী গৱস্সং মণিকুণ্ডলঞ্চ, ৰম্মং চিমং গহৱিভৱং পহায;
পিতা পব্বজিতো ময্হং, পুত্তসোকেন অট্টিতো;
অহম্পি পব্বজিস্সামি, ভাতুসোকেন অট্টিতা’’.
৩৩০. ‘‘সো তে ইজ্ঝতু সঙ্কপ্পো, যং ত্ৱং পত্থেসি সুন্দৰী;
উত্তিট্ঠপিণ্ডো উঞ্ছো চ, পংসুকূলঞ্চ চীৱৰং;
এতানি অভিসম্ভোন্তী, পৰলোকে অনাসৱা’’.
৩৩১. ‘‘সিক্খমানায মে অয্যে, দিব্বচক্খু ৱিসোধিতং;
পুব্বেনিৱাসং জানামি, যত্থ মে ৱুসিতং পুৰে.
৩৩২. ‘‘তুৱং নিস্সায কল্যাণী, থেৰী সঙ্ঘস্স সোভনে;
তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.
৩৩৩. ‘‘অনুজানাহি মে অয্যে, ইচ্ছে সাৱত্থি গন্তৱে;
সীহনাদং নদিস্সামি, বুদ্ধসেট্ঠস্স সন্তিকে’’.
৩৩৪. ‘‘পস্স সুন্দৰি সত্থাৰং, হেমৱণ্ণং হৰিত্তচং;
অদন্তানং দমেতাৰং, সম্বুদ্ধমকুতোভযং’’.
৩৩৫. ‘‘পস্স সুন্দৰিমাযন্তিং, ৱিপ্পমুত্তং নিৰূপধিং;
ৱীতৰাগং ৱিসংযুত্তং, কতকিচ্চমনাসৱং.
৩৩৬. ‘‘বাৰাণসীতো নিক্খম্ম, তৱ সন্তিকমাগতা;
সাৱিকা তে মহাৱীৰ, পাদে ৱন্দতি সুন্দৰী’’.
৩৩৭. ‘‘তুৱং বুদ্ধো তুৱং সত্থা, তুয্হং ধীতাম্হি ব্ৰাহ্মণ;
ওৰসা মুখতো জাতা, কতকিচ্চা অনাসৱা’’.
৩৩৮. ‘‘তস্সা তে স্ৱাগতং ভদ্দে, ততো [অথো (ক.)] তে অদুৰাগতং;
এৱঞ্হি দন্তা আযন্তি, সত্থু পাদানি ৱন্দিকা;
ৱীতৰাগা ৱিসংযুত্তা, কতকিচ্চা অনাসৱা’’.
… সুন্দৰী থেৰী….