৪. সুন্দৰীথেৰীগাথা

৩১৩. ‘‘পেতানি ভোতি পুত্তানি, খাদমানা তুৱং পুৰে;

তুৱং দিৱা চ ৰত্তো চ, অতীৱ পৰিতপ্পসি.

৩১৪. ‘‘সাজ্জ সব্বানি খাদিত্ৱা, সতপুত্তানি [সত্ত পুত্তানি (স্যা.)] ব্ৰাহ্মণী;

ৱাসেট্ঠি কেন ৱণ্ণেন, ন বাড়্হং পৰিতপ্পসি’’.

৩১৫. ‘‘বহূনি পুত্তসতানি, ঞাতিসঙ্ঘসতানি চ;

খাদিতানি অতীতংসে, মম তুয্হঞ্চ ব্ৰাহ্মণ.

৩১৬. ‘‘সাহং নিস্সৰণং ঞত্ৱা, জাতিযা মৰণস্স চ;

ন সোচামি ন ৰোদামি, ন চাপি পৰিতপ্পযিং’’.

৩১৭. ‘‘অব্ভুতং ৱত ৱাসেট্ঠি, ৱাচং ভাসসি এদিসিং;

কস্স ত্ৱং ধম্মমঞ্ঞায, গিৰং [থিৰং (সী.)] ভাসসি এদিসিং’’.

৩১৮. ‘‘এস ব্ৰাহ্মণ সম্বুদ্ধো, নগৰং মিথিলং পতি;

সব্বদুক্খপ্পহানায, ধম্মং দেসেসি পাণিনং.

৩১৯. ‘‘তস্স ব্ৰহ্মে [ব্ৰাহ্মণ (সী. স্যা.)] অৰহতো, ধম্মং সুত্ৱা নিৰূপধিং;

তত্থ ৱিঞ্ঞাতসদ্ধম্মা, পুত্তসোকং ব্যপানুদিং’’.

৩২০. ‘‘সো অহম্পি গমিস্সামি, নগৰং মিথিলং পতি;

অপ্পেৱ মং সো ভগৱা, সব্বদুক্খা পমোচযে’’.

৩২১. অদ্দস ব্ৰাহ্মণো বুদ্ধং, ৱিপ্পমুত্তং নিৰূপধিং;

স্ৱস্স ধম্মমদেসেসি, মুনি দুক্খস্স পাৰগূ.

৩২২. দুক্খং দুক্খসমুপ্পাদং, দুক্খস্স চ অতিক্কমং;

অৰিযং চট্ঠঙ্গিকং মগ্গং, দুক্খূপসমগামিনং.

৩২৩. তত্থ ৱিঞ্ঞাতসদ্ধম্মো, পব্বজ্জং সমৰোচযি;

সুজাতো তীহি ৰত্তীহি, তিস্সো ৱিজ্জা অফস্সযি.

৩২৪. ‘‘এহি সাৰথি গচ্ছাহি, ৰথং নিয্যাদযাহিমং;

আৰোগ্যং ব্ৰাহ্মণিং ৱজ্জ [ৱজ্জা (সী.)], ‘পব্বজি [পব্বজিতো (সী.)] দানি ব্ৰাহ্মণো;

সুজাতো তীহি ৰত্তীহি, তিস্সো ৱিজ্জা অফস্সযি’’’.

৩২৫. ততো চ ৰথমাদায, সহস্সঞ্চাপি সাৰথি;

আৰোগ্যং ব্ৰাহ্মণিৱোচ, ‘‘পব্বজি দানি ব্ৰাহ্মণো;

সুজাতো তীহি ৰত্তীহি, তিস্সো ৱিজ্জা অফস্সযি’’.

৩২৬. ‘‘এতঞ্চাহং অস্সৰথং, সহস্সঞ্চাপি সাৰথি;

তেৱিজ্জং ব্ৰাহ্মণং সুত্ৱা [ঞত্ৱা (সী.)], পুণ্ণপত্তং দদামি তে’’.

৩২৭. ‘‘তুয্হেৱ হোত্ৱস্সৰথো, সহস্সঞ্চাপি ব্ৰাহ্মণি;

অহম্পি পব্বজিস্সামি, ৱৰপঞ্ঞস্স সন্তিকে’’.

৩২৮. ‘‘হত্থী গৱস্সং মণিকুণ্ডলঞ্চ, ফীতঞ্চিমং গহৱিভৱং পহায;

পিতা পব্বজিতো তুয্হং, ভুঞ্জ ভোগানি সুন্দৰি; তুৱং দাযাদিকা কুলে’’.

৩২৯. ‘‘হত্থী গৱস্সং মণিকুণ্ডলঞ্চ, ৰম্মং চিমং গহৱিভৱং পহায;

পিতা পব্বজিতো ময্হং, পুত্তসোকেন অট্টিতো;

অহম্পি পব্বজিস্সামি, ভাতুসোকেন অট্টিতা’’.

৩৩০. ‘‘সো তে ইজ্ঝতু সঙ্কপ্পো, যং ত্ৱং পত্থেসি সুন্দৰী;

উত্তিট্ঠপিণ্ডো উঞ্ছো চ, পংসুকূলঞ্চ চীৱৰং;

এতানি অভিসম্ভোন্তী, পৰলোকে অনাসৱা’’.

৩৩১. ‘‘সিক্খমানায মে অয্যে, দিব্বচক্খু ৱিসোধিতং;

পুব্বেনিৱাসং জানামি, যত্থ মে ৱুসিতং পুৰে.

৩৩২. ‘‘তুৱং নিস্সায কল্যাণী, থেৰী সঙ্ঘস্স সোভনে;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

৩৩৩. ‘‘অনুজানাহি মে অয্যে, ইচ্ছে সাৱত্থি গন্তৱে;

সীহনাদং নদিস্সামি, বুদ্ধসেট্ঠস্স সন্তিকে’’.

৩৩৪. ‘‘পস্স সুন্দৰি সত্থাৰং, হেমৱণ্ণং হৰিত্তচং;

অদন্তানং দমেতাৰং, সম্বুদ্ধমকুতোভযং’’.

৩৩৫. ‘‘পস্স সুন্দৰিমাযন্তিং, ৱিপ্পমুত্তং নিৰূপধিং;

ৱীতৰাগং ৱিসংযুত্তং, কতকিচ্চমনাসৱং.

৩৩৬. ‘‘বাৰাণসীতো নিক্খম্ম, তৱ সন্তিকমাগতা;

সাৱিকা তে মহাৱীৰ, পাদে ৱন্দতি সুন্দৰী’’.

৩৩৭. ‘‘তুৱং বুদ্ধো তুৱং সত্থা, তুয্হং ধীতাম্হি ব্ৰাহ্মণ;

ওৰসা মুখতো জাতা, কতকিচ্চা অনাসৱা’’.

৩৩৮. ‘‘তস্সা তে স্ৱাগতং ভদ্দে, ততো [অথো (ক.)] তে অদুৰাগতং;

এৱঞ্হি দন্তা আযন্তি, সত্থু পাদানি ৱন্দিকা;

ৱীতৰাগা ৱিসংযুত্তা, কতকিচ্চা অনাসৱা’’.

… সুন্দৰী থেৰী….