৫. মালুক্যপুত্তত্থেৰগাথা
৩৯৯. ‘‘মনুজস্স পমত্তচাৰিনো, তণ্হা ৱড্ঢতি মালুৱা ৱিয;
সো প্লৱতী [প্লৱতি (সী. পী. ক.), পৰিপ্লৱতি (স্যা.)] হুৰা হুৰং, ফলমিচ্ছংৱ ৱনস্মি ৱানৰো.
৪০০. ‘‘যং এসা সহতে [সহতি (পী. ক.)] জম্মী, তণ্হা লোকে ৱিসত্তিকা;
সোকা তস্স পৱড্ঢন্তি, অভিৱট্ঠংৱ [অভিৱুট্ঠংৱ (স্যা.), অভিৱড্ঢংৱ (ক.)] বীৰণং.
৪০১. ‘‘যো চেতং সহতে [সহতি (পী. ক.)] জম্মিং, তণ্হং লোকে দুৰচ্চযং;
সোকা তম্হা পপতন্তি, উদবিন্দূৱ পোক্খৰা.
৪০২. ‘‘তং ৱো ৱদামি ভদ্দং ৱো, যাৱন্তেত্থ সমাগতা;
তণ্হায মূলং খণথ, উসীৰত্থোৱ বীৰণং;
মা ৱো নড়ংৱ সোতোৱ, মাৰো ভঞ্জি পুনপ্পুনং.
৪০৩. ‘‘কৰোথ বুদ্ধৱচনং, খণো ৱো মা উপচ্চগা;
খণাতীতা হি সোচন্তি, নিৰযম্হি সমপ্পিতা.
৪০৪. ‘‘পমাদো ৰজো পমাদো [সব্বদা (সী. ক.), সুত্তনিপাতট্ঠকথাযং উট্ঠানসুত্তৱণ্ণনা ওলোকেতব্বা], পমাদানুপতিতো ৰজো;
অপ্পমাদেন ৱিজ্জায, অব্বহে সল্লমত্তনো’’তি.
… মালুক্যপুত্তো [মালুঙ্ক্যপুত্তো (সী. স্যা. পী.)] থেৰো….