৫. মালুক্যপুত্তত্থেৰগাথা

৩৯৯. ‘‘মনুজস্স পমত্তচাৰিনো, তণ্হা ৱড্ঢতি মালুৱা ৱিয;

সো প্লৱতী [প্লৱতি (সী. পী. ক.), পৰিপ্লৱতি (স্যা.)] হুৰা হুৰং, ফলমিচ্ছংৱ ৱনস্মি ৱানৰো.

৪০০. ‘‘যং এসা সহতে [সহতি (পী. ক.)] জম্মী, তণ্হা লোকে ৱিসত্তিকা;

সোকা তস্স পৱড্ঢন্তি, অভিৱট্ঠংৱ [অভিৱুট্ঠংৱ (স্যা.), অভিৱড্ঢংৱ (ক.)] বীৰণং.

৪০১. ‘‘যো চেতং সহতে [সহতি (পী. ক.)] জম্মিং, তণ্হং লোকে দুৰচ্চযং;

সোকা তম্হা পপতন্তি, উদবিন্দূৱ পোক্খৰা.

৪০২. ‘‘তং ৱো ৱদামি ভদ্দং ৱো, যাৱন্তেত্থ সমাগতা;

তণ্হায মূলং খণথ, উসীৰত্থোৱ বীৰণং;

মা ৱো নড়ংৱ সোতোৱ, মাৰো ভঞ্জি পুনপ্পুনং.

৪০৩. ‘‘কৰোথ বুদ্ধৱচনং, খণো ৱো মা উপচ্চগা;

খণাতীতা হি সোচন্তি, নিৰযম্হি সমপ্পিতা.

৪০৪. ‘‘পমাদো ৰজো পমাদো [সব্বদা (সী. ক.), সুত্তনিপাতট্ঠকথাযং উট্ঠানসুত্তৱণ্ণনা ওলোকেতব্বা], পমাদানুপতিতো ৰজো;

অপ্পমাদেন ৱিজ্জায, অব্বহে সল্লমত্তনো’’তি.

… মালুক্যপুত্তো [মালুঙ্ক্যপুত্তো (সী. স্যা. পী.)] থেৰো….