৯. চন্দনত্থেৰগাথা
২৯৯. ‘‘জাতৰূপেন সঞ্ছন্না [পচ্ছন্না (সী.)], দাসীগণপুৰক্খতা;
অঙ্কেন পুত্তমাদায, ভৰিযা মং উপাগমি.
৩০০. ‘‘তঞ্চ দিস্ৱান আযন্তিং, সকপুত্তস্স মাতৰং;
অলঙ্কতং সুৱসনং, মচ্চুপাসংৱ ওড্ডিতং.
৩০১. ‘‘ততো মে মনসীকাৰো, যোনিসো উদপজ্জথ;
আদীনৱো পাতুৰহু, নিব্বিদা সমতিট্ঠথ.
৩০২. ‘‘ততো চিত্তং ৱিমুচ্চি মে, পস্স ধম্মসুধম্মতং;
তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.
… চন্দনো থেৰো….