৯. চন্দনত্থেৰগাথা

২৯৯. ‘‘জাতৰূপেন সঞ্ছন্না [পচ্ছন্না (সী.)], দাসীগণপুৰক্খতা;

অঙ্কেন পুত্তমাদায, ভৰিযা মং উপাগমি.

৩০০. ‘‘তঞ্চ দিস্ৱান আযন্তিং, সকপুত্তস্স মাতৰং;

অলঙ্কতং সুৱসনং, মচ্চুপাসংৱ ওড্ডিতং.

৩০১. ‘‘ততো মে মনসীকাৰো, যোনিসো উদপজ্জথ;

আদীনৱো পাতুৰহু, নিব্বিদা সমতিট্ঠথ.

৩০২. ‘‘ততো চিত্তং ৱিমুচ্চি মে, পস্স ধম্মসুধম্মতং;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

… চন্দনো থেৰো….