১৬. ৱিমলত্থেৰগাথা

২৬৪. ‘‘পাপমিত্তে ৱিৱজ্জেত্ৱা, ভজেয্যুত্তমপুগ্গলং;

ওৱাদে চস্স তিট্ঠেয্য, পত্থেন্তো অচলং সুখং.

২৬৫. ‘‘পৰিত্তং দাৰুমাৰুয্হ, যথা সীদে মহণ্ণৱে;

এৱং কুসীতমাগম্ম, সাধুজীৱীপি সীদতি;

তস্মা তং পৰিৱজ্জেয্য, কুসীতং হীনৱীৰিযং.

২৬৬. ‘‘পৱিৱিত্তেহি অৰিযেহি, পহিতত্তেহি ঝাযিভি;

নিচ্চং আৰদ্ধৱীৰিযেহি, পণ্ডিতেহি সহাৱসে’’তি.

… ৱিমলো থেৰো….

তিকনিপাতো নিট্ঠিতো.