৭. অনূপমত্থেৰগাথা

২১৩. ‘‘নন্দমানাগতং চিত্তং, সূলমাৰোপমানকং;

তেন তেনেৱ ৱজসি, যেন সূলং কলিঙ্গৰং.

২১৪. ‘‘তাহং চিত্তকলিং ব্ৰূমি, তং ব্ৰূমি চিত্তদুব্ভকং;

সত্থা তে দুল্লভো লদ্ধো, মানত্থে মং নিযোজযী’’তি.

… অনূপমো থেৰো….