১০. উত্তিযত্থেৰগাথা

৩০. ‘‘আবাধে মে সমুপ্পন্নে, সতি মে উদপজ্জথ;

আবাধো মে সমুপ্পন্নো, কালো মে নপ্পমজ্জিতু’’ন্তি.

… উত্তিযো থেৰো….

ৱগ্গো ততিযো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

নিগ্ৰোধো চিত্তকো থেৰো, গোসালথেৰো সুগন্ধো;

নন্দিযো অভযো থেৰো, থেৰো লোমসকঙ্গিযো;

জম্বুগামিকপুত্তো চ, হাৰিতো উত্তিযো ইসীতি.