১০. উত্তিযত্থেৰগাথা
৩০. ‘‘আবাধে মে সমুপ্পন্নে, সতি মে উদপজ্জথ;
আবাধো মে সমুপ্পন্নো, কালো মে নপ্পমজ্জিতু’’ন্তি.
… উত্তিযো থেৰো….
ৱগ্গো ততিযো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
নিগ্ৰোধো চিত্তকো থেৰো, গোসালথেৰো সুগন্ধো;
নন্দিযো অভযো থেৰো, থেৰো লোমসকঙ্গিযো;
জম্বুগামিকপুত্তো চ, হাৰিতো উত্তিযো ইসীতি.