১০. উসভত্থেৰগাথা

১১০. ‘‘নগা নগগ্গেসু সুসংৱিৰূড়্হা, উদগ্গমেঘেন নৱেন সিত্তা;

ৱিৱেককামস্স অৰঞ্ঞসঞ্ঞিনো, জনেতি ভিয্যো উসভস্স কল্যত’’ন্তি.

… উসভো থেৰো….

ৱগ্গো একাদসমো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

বেলট্ঠানিকো সেতুচ্ছো, বন্ধুৰো খিতকো ইসি;

মলিতৱম্ভো সুহেমন্তো, ধম্মসৱো ধম্মসৱপিতা;

সঙ্ঘৰক্খিতত্থেৰো চ, উসভো চ মহামুনীতি.