১০. উসভত্থেৰগাথা
১১০. ‘‘নগা নগগ্গেসু সুসংৱিৰূড়্হা, উদগ্গমেঘেন নৱেন সিত্তা;
ৱিৱেককামস্স অৰঞ্ঞসঞ্ঞিনো, জনেতি ভিয্যো উসভস্স কল্যত’’ন্তি.
… উসভো থেৰো….
ৱগ্গো একাদসমো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
বেলট্ঠানিকো সেতুচ্ছো, বন্ধুৰো খিতকো ইসি;
মলিতৱম্ভো সুহেমন্তো, ধম্মসৱো ধম্মসৱপিতা;
সঙ্ঘৰক্খিতত্থেৰো চ, উসভো চ মহামুনীতি.