৯. মাগণ্ডিযসুত্তং

৮৪১. ‘‘দিস্ৱান তণ্হং অৰতিং ৰগঞ্চ [অৰতিঞ্চ ৰাগং (স্যা. ক.)], নাহোসি ছন্দো অপি মেথুনস্মিং;

কিমেৱিদং মুত্তকৰীসপুণ্ণং, পাদাপি নং সম্ফুসিতুং ন ইচ্ছে’’.

৮৪২. ‘‘এতাদিসং চে ৰতনং ন ইচ্ছসি, নাৰিং নৰিন্দেহি বহূহি পত্থিতং;

দিট্ঠিগতং সীলৱতং নু জীৱিতং [সীলৱতানুজীৱিতং (সী. পী. ক.)], ভৱূপপত্তিঞ্চ ৱদেসি কীদিসং’’.

৮৪৩. ‘‘ইদং ৱদামীতি ন তস্স হোতি, (মাগণ্ডিযাতি [মাগন্দিযাতি (সী. স্যা. পী.)] ভগৱা)

ধম্মেসু নিচ্ছেয্য সমুগ্গহীতং;

পস্সঞ্চ দিট্ঠীসু অনুগ্গহায,

অজ্ঝত্তসন্তিং পচিনং অদস্সং’’.

৮৪৪. ‘‘ৱিনিচ্ছযা যানি পকপ্পিতানি, (ইতি মাগণ্ডিযো [মাগন্দিযো (সী. স্যা. পী.)] )

তে ৱে মুনী ব্ৰূসি অনুগ্গহায;

অজ্ঝত্তসন্তীতি যমেতমত্থং,

কথং নু ধীৰেহি পৱেদিতং তং’’.

৮৪৫. ‘‘ন দিট্ঠিযা ন সুতিযা ন ঞাণেন, (মাগণ্ডিযাতি ভগৱা)

সীলব্বতেনাপি ন সুদ্ধিমাহ;

অদিট্ঠিযা অস্সুতিযা অঞাণা,

অসীলতা অব্বতা নোপি তেন;

এতে চ নিস্সজ্জ অনুগ্গহায,

সন্তো অনিস্সায ভৱং ন জপ্পে’’.

৮৪৬. ‘‘নো চে কিৰ দিট্ঠিযা ন সুতিযা ন ঞাণেন, (ইতি মাগণ্ডিযো)

সীলব্বতেনাপি ন সুদ্ধিমাহ;

অদিট্ঠিযা অস্সুতিযা অঞাণা,

অসীলতা অব্বতা নোপি তেন;

মঞ্ঞামহং মোমুহমেৱ ধম্মং,

দিট্ঠিযা একে পচ্চেন্তি সুদ্ধিং’’.

৮৪৭. ‘‘দিট্ঠঞ্চ নিস্সায অনুপুচ্ছমানো, (মাগণ্ডিযাতি ভগৱা)

সমুগ্গহীতেসু পমোহমাগা [সমোহমাগা (স্যা. ক.)];

ইতো চ নাদ্দক্খি অণুম্পি সঞ্ঞং,

তস্মা তুৱং মোমুহতো দহাসি.

৮৪৮. ‘‘সমো ৱিসেসী উদ ৱা নিহীনো, যো মঞ্ঞতী সো ৱিৱদেথ তেন;

তীসু ৱিধাসু অৱিকম্পমানো, সমো ৱিসেসীতি ন তস্স হোতি.

৮৪৯. ‘‘সচ্চন্তি সো ব্ৰাহ্মণো কিং ৱদেয্য, মুসাতি ৱা সো ৱিৱদেথ কেন;

যস্মিং সমং ৱিসমং ৱাপি নত্থি, স কেন ৱাদং পটিসংযুজেয্য.

৮৫০. ‘‘ওকং পহায অনিকেতসাৰী, গামে অকুব্বং মুনি সন্থৱানি [সন্ধৱানি (ক.)];

কামেহি ৰিত্তো অপুৰেক্খৰানো, কথং ন ৱিগ্গয্হ জনেন কযিৰা.

৮৫১. ‘‘যেহি ৱিৱিত্তো ৱিচৰেয্য লোকে, ন তানি উগ্গয্হ ৱদেয্য নাগো;

জলম্বুজং [এলম্বুজং (সী. স্যা.)] কণ্ডকং ৱাৰিজং যথা, জলেন পঙ্কেন চনূপলিত্তং;

এৱং মুনী সন্তিৱাদো অগিদ্ধো, কামে চ লোকে চ অনূপলিত্তো.

৮৫২. ‘‘ন ৱেদগূ দিট্ঠিযাযকো [ন ৱেদগূ দিট্ঠিযা (ক. সী. স্যা. পী.)] ন মুতিযা, স মানমেতি ন হি তম্মযো সো;

ন কম্মুনা নোপি সুতেন নেয্যো, অনূপনীতো স নিৱেসনেসু.

৮৫৩. ‘‘সঞ্ঞাৱিৰত্তস্স ন সন্তি গন্থা, পঞ্ঞাৱিমুত্তস্স ন সন্তি মোহা;

সঞ্ঞঞ্চ দিট্ঠিঞ্চ যে অগ্গহেসুং, তে ঘট্টযন্তা [ঘট্টমানা (স্যা. ক.)] ৱিচৰন্তি লোকে’’তি.

মাগণ্ডিযসুত্তং নৱমং নিট্ঠিতং.