১৬. সাৰিপুত্তসুত্তং
৯৬১. ‘‘ন মে দিট্ঠো ইতো পুব্বে, (ইচ্চাযস্মা সাৰিপুত্তো)
ন সুতো উদ কস্সচি;
এৱং ৱগ্গুৱদো সত্থা,
তুসিতা গণিমাগতো.
৯৬২. ‘‘সদেৱকস্স লোকস্স, যথা দিস্সতি চক্খুমা;
সব্বং তমং ৱিনোদেত্ৱা, একোৱ ৰতিমজ্ঝগা.
৯৬৩. ‘‘তং বুদ্ধং অসিতং তাদিং, অকুহং গণিমাগতং;
বহূনমিধ বদ্ধানং, অত্থি পঞ্হেন আগমং.
৯৬৪. ‘‘ভিক্খুনো ৱিজিগুচ্ছতো, ভজতো ৰিত্তমাসনং;
ৰুক্খমূলং সুসানং ৱা, পব্বতানং গুহাসু ৱা.
৯৬৫. ‘‘উচ্চাৱচেসু সযনেসু, কীৱন্তো তত্থ ভেৰৱা;
যেহি ভিক্খু ন ৱেধেয্য, নিগ্ঘোসে সযনাসনে.
৯৬৬. ‘‘কতী পৰিস্সযা লোকে, গচ্ছতো অগতং দিসং;
যে ভিক্খু অভিসম্ভৱে, পন্তম্হি সযনাসনে.
৯৬৭. ‘‘ক্যাস্স ব্যপ্পথযো অস্সু, ক্যাস্সস্সু ইধ গোচৰা;
কানি সীলব্বতানাস্সু, পহিতত্তস্স ভিক্খুনো.
৯৬৮. ‘‘কং সো সিক্খং সমাদায, একোদি নিপকো সতো;
কম্মাৰো ৰজতস্সেৱ, নিদ্ধমে মলমত্তনো’’.
৯৬৯. ‘‘ৱিজিগুচ্ছমানস্স যদিদং ফাসু, (সাৰিপুত্তাতি ভগৱা)
ৰিত্তাসনং সযনং সেৱতো চে;
সম্বোধিকামস্স যথানুধম্মং,
তং তে পৱক্খামি যথা পজানং.
৯৭০. ‘‘পঞ্চন্নং ধীৰো ভযানং ন ভাযে, ভিক্খু সতো সপৰিযন্তচাৰী;
ডংসাধিপাতানং সৰীসপানং, মনুস্সফস্সানং চতুপ্পদানং.
৯৭১. ‘‘পৰধম্মিকানম্পি ন সন্তসেয্য, দিস্ৱাপি তেসং বহুভেৰৱানি;
অথাপৰানি অভিসম্ভৱেয্য, পৰিস্সযানি কুসলানুএসী.
৯৭২. ‘‘আতঙ্কফস্সেন খুদায ফুট্ঠো, সীতং অতুণ্হং [অচ্চুণ্হং (সী. স্যা.)] অধিৱাসযেয্য;
সো তেহি ফুট্ঠো বহুধা অনোকো, ৱীৰিযং পৰক্কম্মদড়্হং কৰেয্য.
৯৭৩. ‘‘থেয্যং ন কাৰে [ন কৰেয্য (সী. স্যা. ক.)] ন মুসা ভণেয্য, মেত্তায ফস্সে তসথাৱৰানি;
যদাৱিলত্তং মনসো ৱিজঞ্ঞা, কণ্হস্স পক্খোতি ৱিনোদযেয্য.
৯৭৪. ‘‘কোধাতিমানস্স ৱসং ন গচ্ছে, মূলম্পি তেসং পলিখঞ্ঞ তিট্ঠে;
অথপ্পিযং ৱা পন অপ্পিযং ৱা, অদ্ধা ভৱন্তো অভিসম্ভৱেয্য.
৯৭৫. ‘‘পঞ্ঞং পুৰক্খত্ৱা কল্যাণপীতি, ৱিক্খম্ভযে তানি পৰিস্সযানি;
অৰতিং সহেথ সযনম্হি পন্তে, চতুৰো সহেথ পৰিদেৱধম্মে.
৯৭৬. ‘‘কিংসূ অসিস্সামি কুৱং ৱা [কুধ ৱা (ক.), কুথ ৱা (নিদ্দেস)] অসিস্সং, দুক্খং ৱত সেত্থ ক্ৱজ্জ সেস্সং;
এতে ৱিতক্কে পৰিদেৱনেয্যে, ৱিনযেথ সেখো অনিকেতচাৰী.
৯৭৭. ‘‘অন্নঞ্চ লদ্ধা ৱসনঞ্চ কালে, মত্তং সো জঞ্ঞা ইধ তোসনত্থং;
সো তেসু গুত্তো যতচাৰি গামে, ৰুসিতোপি ৱাচং ফৰুসং ন ৱজ্জা.
৯৭৮. ‘‘ওক্খিত্তচক্খু ন চ পাদলোলো, ঝানানুযুত্তো বহুজাগৰস্স;
উপেক্খমাৰব্ভ সমাহিতত্তো, তক্কাসযং কুক্কুচ্চিযূপছিন্দে.
৯৭৯. ‘‘চুদিতো ৱচীভি সতিমাভিনন্দে, সব্ৰহ্মচাৰীসু খিলং পভিন্দে;
ৱাচং পমুঞ্চে কুসলং নাতিৱেলং, জনৱাদধম্মায ন চেতযেয্য.
৯৮০. ‘‘অথাপৰং পঞ্চ ৰজানি লোকে, যেসং সতীমা ৱিনযায সিক্খে;
ৰূপেসু সদ্দেসু অথো ৰসেসু, গন্ধেসু ফস্সেসু সহেথ ৰাগং.
৯৮১. ‘‘এতেসু ধম্মেসু ৱিনেয্য ছন্দং, ভিক্খু সতিমা সুৱিমুত্তচিত্তো;
কালেন সো সম্মা ধম্মং পৰিৱীমংসমানো,
একোদিভূতো ৱিহনে তমং সো’’তি.
সাৰিপুত্তসুত্তং সোড়সমং নিট্ঠিতং.
অট্ঠকৱগ্গো চতুত্থো