১৪. ধম্মিকসুত্তং
এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো ধম্মিকো উপাসকো পঞ্চহি উপাসকসতেহি সদ্ধিং যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো ধম্মিকো উপাসকো ভগৱন্তং গাথাহি অজ্ঝভাসি –
৩৭৮. ‘‘পুচ্ছামি তং গোতম ভূৰিপঞ্ঞ, কথংকৰো সাৱকো সাধু হোতি;
যো ৱা অগাৰা অনগাৰমেতি, অগাৰিনো ৱা পনুপাসকাসে.
৩৭৯. ‘‘তুৱঞ্হি লোকস্স সদেৱকস্স, গতিং পজানাসি পৰাযণঞ্চ;
ন চত্থি তুল্যো নিপুণত্থদস্সী, তুৱঞ্হি বুদ্ধং পৱৰং ৱদন্তি.
৩৮০. ‘‘সব্বং তুৱং ঞাণমৱেচ্চ ধম্মং, পকাসেসি সত্তে অনুকম্পমানো;
ৱিৱট্টচ্ছদোসি সমন্তচক্খু, ৱিৰোচসি ৱিমলো সব্বলোকে.
৩৮১. ‘‘আগঞ্ছি তে সন্তিকে নাগৰাজা, এৰাৱণো নাম জিনোতি সুত্ৱা;
সোপি তযা মন্তযিত্ৱাজ্ঝগমা, সাধূতি সুত্ৱান পতীতৰূপো.
৩৮২. ‘‘ৰাজাপি তং ৱেস্সৱণো কুৱেৰো, উপেতি ধম্মং পৰিপুচ্ছমানো;
তস্সাপি ত্ৱং পুচ্ছিতো ব্ৰূসি ধীৰ, সো চাপি সুত্ৱান পতীতৰূপো.
৩৮৩. ‘‘যে কেচিমে তিত্থিযা ৱাদসীলা, আজীৱকা ৱা যদি ৱা নিগণ্ঠা;
পঞ্ঞায তং নাতিতৰন্তি সব্বে, ঠিতো ৱজন্তং ৱিয সীঘগামিং.
৩৮৪. ‘‘যে কেচিমে ব্ৰাহ্মণা ৱাদসীলা, ৱুদ্ধা চাপি ব্ৰাহ্মণা সন্তি কেচি;
সব্বে তযি অত্থবদ্ধা ভৱন্তি, যে চাপি অঞ্ঞে ৱাদিনো মঞ্ঞমানা.
৩৮৫. ‘‘অযঞ্হি ধম্মো নিপুণো সুখো চ, যোযং তযা ভগৱা সুপ্পৱুত্তো;
তমেৱ সব্বেপি [সব্বে মযং (স্যা.)] সুস্সূসমানা, তং নো ৱদ পুচ্ছিতো বুদ্ধসেট্ঠ.
৩৮৬. ‘‘সব্বেপি মে ভিক্খৱো সন্নিসিন্না, উপাসকা চাপি তথেৱ সোতুং;
সুণন্তু ধম্মং ৱিমলেনানুবুদ্ধং, সুভাসিতং ৱাসৱস্সেৱ দেৱা’’.
৩৮৭. ‘‘সুণাথ মে ভিক্খৱো সাৱযামি ৱো, ধম্মং ধুতং তঞ্চ চৰাথ সব্বে;
ইৰিযাপথং পব্বজিতানুলোমিকং, সেৱেথ নং অত্থদসো মুতীমা.
৩৮৮. ‘‘নো ৱে ৱিকালে ৱিচৰেয্য ভিক্খু, গামে চ পিণ্ডায চৰেয্য কালে;
অকালচাৰিঞ্হি সজন্তি সঙ্গা, তস্মা ৱিকালে ন চৰন্তি বুদ্ধা.
৩৮৯. ‘‘ৰূপা চ সদ্দা চ ৰসা চ গন্ধা, ফস্সা চ যে সম্মদযন্তি সত্তে;
এতেসু ধম্মেসু ৱিনেয্য ছন্দং, কালেন সো পৱিসে পাতৰাসং.
৩৯০. ‘‘পিণ্ডঞ্চ ভিক্খু সমযেন লদ্ধা, একো পটিক্কম্ম ৰহো নিসীদে;
অজ্ঝত্তচিন্তী ন মনো বহিদ্ধা, নিচ্ছাৰযে সঙ্গহিতত্তভাৱো.
৩৯১. ‘‘সচেপি সো সল্লপে সাৱকেন, অঞ্ঞেন ৱা কেনচি ভিক্খুনা ৱা;
ধম্মং পণীতং তমুদাহৰেয্য, ন পেসুণং নোপি পৰূপৱাদং.
৩৯২. ‘‘ৱাদঞ্হি একে পটিসেনিযন্তি, ন তে পসংসাম পৰিত্তপঞ্ঞে;
ততো ততো নে পসজন্তি সঙ্গা, চিত্তঞ্হি তে তত্থ গমেন্তি দূৰে.
৩৯৩. ‘‘পিণ্ডং ৱিহাৰং সযনাসনঞ্চ, আপঞ্চ সঙ্ঘাটিৰজূপৱাহনং;
সুত্ৱান ধম্মং সুগতেন দেসিতং, সঙ্খায সেৱে ৱৰপঞ্ঞসাৱকো.
৩৯৪. ‘‘তস্মা হি পিণ্ডে সযনাসনে চ, আপে চ সঙ্ঘাটিৰজূপৱাহনে;
এতেসু ধম্মেসু অনূপলিত্তো, ভিক্খু যথা পোক্খৰে ৱাৰিবিন্দু.
৩৯৫. ‘‘গহট্ঠৱত্তং পন ৱো ৱদামি, যথাকৰো সাৱকো সাধু হোতি;
ন হেস [ন হেসো (সী.)] লব্ভা সপৰিগ্গহেন, ফস্সেতুং যো কেৱলো ভিক্খুধম্মো.
৩৯৬. ‘‘পাণং ন হনে [ন হানে (সী.)] ন চ ঘাতযেয্য, ন চানুজঞ্ঞা হনতং পৰেসং;
সব্বেসু ভূতেসু নিধায দণ্ডং, যে থাৱৰা যে চ তসা সন্তি [তসন্তি (সী. পী.)] লোকে.
৩৯৭. ‘‘ততো অদিন্নং পৰিৱজ্জযেয্য, কিঞ্চি ক্ৱচি সাৱকো বুজ্ঝমানো;
ন হাৰযে হৰতং নানুজঞ্ঞা, সব্বং অদিন্নং পৰিৱজ্জযেয্য.
৩৯৮. ‘‘অব্ৰহ্মচৰিযং পৰিৱজ্জযেয্য, অঙ্গাৰকাসুং জলিতংৱ ৱিঞ্ঞূ;
অসম্ভুণন্তো পন ব্ৰহ্মচৰিযং, পৰস্স দাৰং ন অতিক্কমেয্য.
৩৯৯. ‘‘সভগ্গতো ৱা পৰিসগ্গতো ৱা, একস্স ৱেকো [চেতো (সী. স্যা.)] ন মুসা ভণেয্য;
ন ভাণযে ভণতং নানুজঞ্ঞা, সব্বং অভূতং পৰিৱজ্জযেয্য.
৪০০. ‘‘মজ্জঞ্চ পানং ন সমাচৰেয্য, ধম্মং ইমং ৰোচযে যো গহট্ঠো;
ন পাযযে পিৱতং নানুজঞ্ঞা, উম্মাদনন্তং ইতি নং ৱিদিত্ৱা.
৪০১. ‘‘মদা হি পাপানি কৰোন্তি বালা, কাৰেন্তি চঞ্ঞেপি জনে পমত্তে;
এতং অপুঞ্ঞাযতনং ৱিৱজ্জযে, উম্মাদনং মোহনং বালকন্তং.
৪০২. ‘‘পাণং ন হনে ন চাদিন্নমাদিযে, মুসা ন ভাসে ন চ মজ্জপো সিযা;
অব্ৰহ্মচৰিযা ৱিৰমেয্য মেথুনা, ৰত্তিং ন ভুঞ্জেয্য ৱিকালভোজনং.
৪০৩. ‘‘মালং ন ধাৰে ন চ গন্ধমাচৰে, মঞ্চে ছমাযং ৱ সযেথ সন্থতে;
এতঞ্হি অট্ঠঙ্গিকমাহুপোসথং, বুদ্ধেন দুক্খন্তগুনা পকাসিতং.
৪০৪. ‘‘ততো চ পক্খস্সুপৱস্সুপোসথং, চাতুদ্দসিং পঞ্চদসিঞ্চ অট্ঠমিং;
পাটিহাৰিযপক্খঞ্চ পসন্নমানসো, অট্ঠঙ্গুপেতং সুসমত্তৰূপং.
৪০৫. ‘‘ততো চ পাতো উপৱুত্থুপোসথো, অন্নেন পানেন চ ভিক্খুসঙ্ঘং;
পসন্নচিত্তো অনুমোদমানো, যথাৰহং সংৱিভজেথ ৱিঞ্ঞূ.
৪০৬. ‘‘ধম্মেন মাতাপিতৰো ভৰেয্য, পযোজযে ধম্মিকং সো ৱণিজ্জং;
এতং গিহী ৱত্তযমপ্পমত্তো, সযম্পভে নাম উপেতি দেৱে’’তি.
ধম্মিকসুত্তং চুদ্দসমং নিট্ঠিতং.
চূড়ৱগ্গো দুতিযো নিট্ঠিতো.