১১. ৰাহুলসুত্তং
৩৩৭. ‘‘কচ্চি অভিণ্হসংৱাসা, নাৱজানাসি পণ্ডিতং;
উক্কাধাৰো [ওক্কাধাৰো (স্যা. ক.)] মনুস্সানং, কচ্চি অপচিতো তযা’’ [তৱ (সী. অট্ঠ.)].
৩৩৮. ‘‘নাহং অভিণ্হসংৱাসা, অৱজানামি পণ্ডিতং;
উক্কাধাৰো মনুস্সানং, নিচ্চং অপচিতো মযা’’.
৩৩৯. ‘‘পঞ্চ কামগুণে হিত্ৱা, পিযৰূপে মনোৰমে;
সদ্ধায ঘৰা নিক্খম্ম, দুক্খস্সন্তকৰো ভৱ.
৩৪০. ‘‘মিত্তে ভজস্সু কল্যাণে, পন্তঞ্চ সযনাসনং;
ৱিৱিত্তং অপ্পনিগ্ঘোসং, মত্তঞ্ঞূ হোহি ভোজনে.
৩৪১. ‘‘চীৱৰে পিণ্ডপাতে চ, পচ্চযে সযনাসনে;
এতেসু তণ্হং মাকাসি, মা লোকং পুনৰাগমি.
৩৪২. ‘‘সংৱুতো পাতিমোক্খস্মিং, ইন্দ্ৰিযেসু চ পঞ্চসু;
সতি কাযগতাত্যত্থু, নিব্বিদাবহুলো ভৱ.
৩৪৩. ‘‘নিমিত্তং পৰিৱজ্জেহি, সুভং ৰাগূপসঞ্হিতং;
অসুভায চিত্তং ভাৱেহি, একগ্গং সুসমাহিতং.
৩৪৪. ‘‘অনিমিত্তঞ্চ ভাৱেহি, মানানুসযমুজ্জহ;
ততো মানাভিসমযা, উপসন্তো চৰিস্সতী’’তি.
ইত্থং সুদং ভগৱা আযস্মন্তং ৰাহুলং ইমাহি গাথাহি অভিণ্হং ওৱদতীতি.
ৰাহুলসুত্তং একাদসমং নিট্ঠিতং.