১৬. সমাৰোপনহাৰসম্পাতো

৭৮. তত্থ কতমো সমাৰোপনো হাৰসম্পাতো?

‘‘তস্মা ৰক্খিতচিত্তস্স, সম্মাসঙ্কপ্পগোচৰো;

সম্মাদিট্ঠিপুৰেক্খাৰো, ঞত্ৱান উদযব্বযং;

থিনমিদ্ধাভিভূ ভিক্খু, সব্বা দুগ্গতিযো জহে’’তি.

তস্মা ৰক্খিতচিত্তস্সাতি তিণ্ণং সুচৰিতানং পদট্ঠানং, চিত্তে ৰক্খিতে তং ৰক্খিতং ভৱতি কাযকম্মং ৱচীকম্মং মনোকম্মং. সম্মাদিট্ঠিপুৰেক্খাৰোতি সম্মাদিট্ঠিযা ভাৱিতায ভাৱিতো ভৱতি অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো. কেন কাৰণেন? সম্মাদিট্ঠিতো হি সম্মাসঙ্কপ্পো পভৱতি, সম্মাসঙ্কপ্পতো সম্মাৱাচা পভৱতি, সম্মাৱাচাতো সম্মাকম্মন্তো পভৱতি, সম্মাকম্মন্ততো সম্মাআজীৱো পভৱতি, সম্মাআজীৱতো সম্মাৱাযামো পভৱতি, সম্মাৱাযামতো সম্মাসতি পভৱতি, সম্মাসতিতো সম্মাসমাধি পভৱতি, সম্মাসমাধিতো সম্মাৱিমুত্তি পভৱতি, সম্মাৱিমুত্তিতো সম্মাৱিমুত্তিঞাণদস্সনং পভৱতি. অযং অনুপাদিসেসো পুগ্গলো অনুপাদিসেসা চ নিব্বানধাতু.

নিযুত্তো সমাৰোপনো হাৰসম্পাতো.

তেনাহ আযস্মা মহাকচ্চাযনো –

‘‘সোড়স হাৰা পঠমং, দিসলোচনতো দিসা ৱিলোকেত্ৱা;

সঙ্খিপিয অঙ্কুসেন হি, নযেহি তীহি নিদ্দিসে সুত্ত’’ন্তি.

নিযুত্তো হাৰসম্পাতো.