১. কুম্ভঙ্গপঞ্হো
১. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘কুম্ভস্স একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৱদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহাৰাজ, কুম্ভো সম্পুণ্ণো ন সণতি, এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, যোগিনা যোগাৱচৰেন আগমে অধিগমে পৰিযত্তিযং সামঞ্ঞে পাৰমিং পত্ৱা ন সণিতব্বং, ন তেন মানো কৰণীযো, ন দব্বো [দপ্পো (সী.)] দস্সেতব্বো, নিহতমানেন নিহতদব্বেন ভৱিতব্বং, উজুকেন অমুখৰেন অৱিকত্থিনা. ইদং, মহাৰাজ, কুম্ভস্স একং অঙ্গং গহেতব্বং. ভাসিতম্পেতং, মহাৰাজ, ভগৱতা দেৱাতিদেৱেন সুত্তনিপাতে –
‘‘‘যদূনকং তং সণতি, যং পূৰং সন্তমেৱ তং;
অড্ঢকুম্ভূপমো [ৰিত্তকুম্ভূপমো (সী.)] বালো, ৰহদো পূৰোৱ পণ্ডিতো’’’তি.
কুম্ভঙ্গপঞ্হো পঠমো.