১০. অজগৰঙ্গপঞ্হো

১০. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘অজগৰস্স একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৱদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহাৰাজ, অজগৰো মহতিমহাকাযো বহূপি দিৱসে ঊনূদৰো দীনতৰো কুচ্ছিপূৰং আহাৰং ন লভতি, অপৰিপুণ্ণো যেৱ যাৱদেৱ সৰীৰযাপনমত্তকেন যাপেতি, এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, যোগিনো যোগাৱচৰস্স ভিক্খাচৰিযপ্পসুতস্স পৰপিণ্ডমুপগতস্স পৰদিন্নপ্পাটিকঙ্খিস্স সযংগাহপ্পটিৱিৰতস্স দুল্লভং উদৰপৰিপূৰং আহাৰং, অপি চ অত্থৱসিকেন কুলপুত্তেন চত্তাৰো পঞ্চ আলোপে অভুঞ্জিত্ৱা অৱসেসং উদকেন পৰিপূৰেতব্বং. ইদং, মহাৰাজ, অজগৰস্স একং অঙ্গং গহেতব্বং. ভাসিতম্পেতং, মহাৰাজ, থেৰেন সাৰিপুত্তেন ধম্মসেনাপতিনা –

‘‘‘অল্লং সুক্খং ৱা ভুঞ্জন্তো, ন বাড়্হং সুহিতো সিযা;

ঊনূদৰো মিতাহাৰো, সতো ভিক্খু পৰিব্বজে.

‘‘‘চত্তাৰো পঞ্চ আলোপে, অভুত্ৱা উদকং পিৱে;

অলং ফাসু ৱিহাৰায, পহিতত্তস্স ভিক্খুনো’’’তি.

অজগৰঙ্গপঞ্হো দসমো.

সীহৱগ্গো পঞ্চমো.

তস্সুদ্দানং –

কেসৰী চক্কৱাকো চ, পেণাহি ঘৰকপোতকো;

উলূকো সতপত্তো চ, ৱগ্গুলি চ জলূপিকা;

সপ্পো অজগৰো চেৱ, ৱগ্গো তেন পৱুচ্চতীতি.