৩৪০. ৱিসয্হজাতকং (৪-৪-১০)
১৫৭. অদাসি দানানি পুৰে ৱিসয্হ, দদতো চ তে খযধম্মো অহোসি;
ইতো পৰং চে ন দদেয্য দানং, তিট্ঠেয্যুং তে সংযমন্তস্স ভোগা.
১৫৮. অনৰিযমৰিযেন সহস্সনেত্ত, সুদুগ্গতেনাপি অকিচ্চমাহু;
মা ৱো ধনং তং অহু দেৱৰাজ [অহুৱা জনিন্দ (ক. সী. স্যা. পী.)], যং ভোগহেতু ৱিজহেমু সদ্ধং.
১৫৯. যেন একো ৰথো যাতি, যাতি তেনাপৰো ৰথো;
পোৰাণং নিহিতং ৱত্তং, ৱত্ততঞ্ঞেৱ [ৱদ্ধং, ৱদ্ধতঞ্ঞেৱ (ক. সী. পী.)] ৱাসৱ.
১৬০. যদি হেস্সতি দস্সাম, অসন্তে কিং দদামসে;
এৱংভূতাপি দস্সাম, মা দানং পমদম্হসেতি.
ৱিসয্হজাতকং দসমং.
কোকিলৱগ্গো [কোকালিকৱগ্গো (ক.)] চতুত্থো.
তস্সুদ্দানং –
অতিৱেলপভাসতি জীতৱৰো, ৱনমজ্ঝ ৰথেসভ জিম্হগমো;
অথ জম্বু তিণাসনপীঠৱৰং, অথ তণ্ডুল মোৰ ৱিসয্হ দসাতি.