৩৩০. সীলৱীমংসজাতকং (৪-৩-১০)
১১৭. সীলং কিৰেৱ কল্যাণং, সীলং লোকে অনুত্তৰং;
পস্স ঘোৰৱিসো নাগো, সীলৱাতি ন হঞ্ঞতি.
১১৮. যাৱদেৱস্সহূ কিঞ্চি, তাৱদেৱ অখাদিসুং;
সঙ্গম্ম কুললা লোকে, ন হিংসন্তি অকিঞ্চনং.
১১৯. সুখং নিৰাসা সুপতি, আসা ফলৱতী সুখা;
আসং নিৰাসং কত্ৱান, সুখং সুপতি পিঙ্গলা.
১২০. ন সমাধিপৰো অত্থি, অস্মিং লোকে পৰম্হি চ;
ন পৰং নাপি অত্তানং, ৱিহিংসতি সমাহিতোতি.
সীলৱীমংসজাতকং দসমং.
কুটিদূসকৱগ্গো ততিযো.
তস্সুদ্দানং –
সমনুস্স -সদুদ্দুভ-যাচনকো, অথ মেণ্ডৱৰুত্তম-গোধৱৰো;
অথ কাযসকেপুক ভোতীৱৰো, অথ ৰাধসুসীলৱৰেন দসাতি.