৩৩০. সীলৱীমংসজাতকং (৪-৩-১০)

১১৭. সীলং কিৰেৱ কল্যাণং, সীলং লোকে অনুত্তৰং;

পস্স ঘোৰৱিসো নাগো, সীলৱাতি ন হঞ্ঞতি.

১১৮. যাৱদেৱস্সহূ কিঞ্চি, তাৱদেৱ অখাদিসুং;

সঙ্গম্ম কুললা লোকে, ন হিংসন্তি অকিঞ্চনং.

১১৯. সুখং নিৰাসা সুপতি, আসা ফলৱতী সুখা;

আসং নিৰাসং কত্ৱান, সুখং সুপতি পিঙ্গলা.

১২০. ন সমাধিপৰো অত্থি, অস্মিং লোকে পৰম্হি চ;

ন পৰং নাপি অত্তানং, ৱিহিংসতি সমাহিতোতি.

সীলৱীমংসজাতকং দসমং.

কুটিদূসকৱগ্গো ততিযো.

তস্সুদ্দানং –

সমনুস্স -সদুদ্দুভ-যাচনকো, অথ মেণ্ডৱৰুত্তম-গোধৱৰো;

অথ কাযসকেপুক ভোতীৱৰো, অথ ৰাধসুসীলৱৰেন দসাতি.