২২০. ধম্মধজজাতকং (২-৭-১০)
১৩৯. সুখং জীৱিতৰূপোসি, ৰট্ঠা ৱিৱনমাগতো;
সো এককো ৰুক্খমূলে [অৰঞ্ঞস্মিং (সী. স্যা. পী.)], কপণো ৱিয ঝাযসি.
১৪০. সুখং জীৱিতৰূপোস্মি, ৰট্ঠা ৱিৱনমাগতো;
সো এককো ৰুক্খমূলে, কপণো ৱিয ঝাযামি;
সতং ধম্মং অনুস্সৰংতি.
ধম্মধজজাতকং দসমং.
বীৰণথম্ভৱগ্গো সত্তমো.
তস্সুদ্দানং –
অথ বীৰণথম্ভৱৰো চ নটো, ভৰুৰাজৱৰুত্তমপুণ্ণনদী;
বহুভাণি অগ্গিপৱনে মূসিকা, সহলম্বত্থনো কপণেন দসাতি.