২২০. ধম্মধজজাতকং (২-৭-১০)

১৩৯. সুখং জীৱিতৰূপোসি, ৰট্ঠা ৱিৱনমাগতো;

সো এককো ৰুক্খমূলে [অৰঞ্ঞস্মিং (সী. স্যা. পী.)], কপণো ৱিয ঝাযসি.

১৪০. সুখং জীৱিতৰূপোস্মি, ৰট্ঠা ৱিৱনমাগতো;

সো এককো ৰুক্খমূলে, কপণো ৱিয ঝাযামি;

সতং ধম্মং অনুস্সৰংতি.

ধম্মধজজাতকং দসমং.

বীৰণথম্ভৱগ্গো সত্তমো.

তস্সুদ্দানং –

অথ বীৰণথম্ভৱৰো চ নটো, ভৰুৰাজৱৰুত্তমপুণ্ণনদী;

বহুভাণি অগ্গিপৱনে মূসিকা, সহলম্বত্থনো কপণেন দসাতি.