৪. অগ্গিসুত্তং

৯৩. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘তযোমে, ভিক্খৱে, অগ্গী. কতমে তযো? ৰাগগ্গি, দোসগ্গি, মোহগ্গি – ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো অগ্গী’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘ৰাগগ্গি দহতি মচ্চে, ৰত্তে কামেসু মুচ্ছিতে;

দোসগ্গি পন ব্যাপন্নে, নৰে পাণাতিপাতিনো.

‘‘মোহগ্গি পন সম্মূড়্হে, অৰিযধম্মে অকোৱিদে;

এতে অগ্গী অজানন্তা, সক্কাযাভিৰতা পজা.

‘‘তে ৱড্ঢযন্তি নিৰযং, তিৰচ্ছানঞ্চ যোনিযো;

অসুৰং পেত্তিৱিসযং, অমুত্তা মাৰবন্ধনা.

‘‘যে চ ৰত্তিন্দিৱা যুত্তা, সম্মাসম্বুদ্ধসাসনে;

তে নিব্বাপেন্তি ৰাগগ্গিং, নিচ্চং অসুভসঞ্ঞিনো.

‘‘দোসগ্গিং পন মেত্তায, নিব্বাপেন্তি নৰুত্তমা;

মোহগ্গিং পন পঞ্ঞায, যাযং নিব্বেধগামিনী.

‘‘তে নিব্বাপেত্ৱা নিপকা, ৰত্তিন্দিৱমতন্দিতা;

অসেসং পৰিনিব্বন্তি, অসেসং দুক্খমচ্চগুং.

‘‘অৰিযদ্দসা ৱেদগুনো, সম্মদঞ্ঞায পণ্ডিতা;

জাতিক্খযমভিঞ্ঞায, নাগচ্ছন্তি পুনব্ভৱ’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. চতুত্থং.