৫. উপপৰিক্খসুত্তং
৯৪. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘তথা তথা, ভিক্খৱে, ভিক্খু উপপৰিক্খেয্য যথা যথাস্স [যথা যথা (বহূসু)] উপপৰিক্খতো বহিদ্ধা চস্স ৱিঞ্ঞাণং অৱিক্খিত্তং অৱিসটং অজ্ঝত্তং অসণ্ঠিতং অনুপাদায ন পৰিতস্সেয্য. বহিদ্ধা, ভিক্খৱে, ৱিঞ্ঞাণে অৱিক্খিত্তে অৱিসটে সতি অজ্ঝত্তং অসণ্ঠিতে অনুপাদায অপৰিতস্সতো আযতিং জাতিজৰামৰণদুক্খসমুদযসম্ভৱো ন হোতী’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘সত্তসঙ্গপ্পহীনস্স, নেত্তিচ্ছিন্নস্স ভিক্খুনো;
ৱিক্খীণো জাতিসংসাৰো, নত্থি তস্স পুনব্ভৱো’’তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. পঞ্চমং.