৩. দেৱসদ্দসুত্তং

৮২. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘তযোমে, ভিক্খৱে, দেৱেসু দেৱসদ্দা নিচ্ছৰন্তি সমযা সমযং উপাদায. কতমে তযো? যস্মিং, ভিক্খৱে, সমযে অৰিযসাৱকো কেসমস্সুং ওহাৰেত্ৱা কাসাযানি ৱত্থানি অচ্ছাদেত্ৱা অগাৰস্মা অনগাৰিযং পব্বজ্জায চেতেতি, তস্মিং সমযে [তস্মিং ভিক্খৱে সমযে (পী. ক.)] দেৱেসু দেৱসদ্দো নিচ্ছৰতি – ‘এসো অৰিযসাৱকো মাৰেন সদ্ধিং সঙ্গামায চেতেতী’তি. অযং, ভিক্খৱে, পঠমো দেৱেসু দেৱসদ্দো নিচ্ছৰতি সমযা সমযং উপাদায.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, যস্মিং সমযে অৰিযসাৱকো সত্তন্নং বোধিপক্খিযানং ধম্মানং ভাৱনানুযোগমনুযুত্তো ৱিহৰতি, তস্মিং সমযে দেৱেসু দেৱসদ্দো নিচ্ছৰতি – ‘এসো অৰিযসাৱকো মাৰেন সদ্ধিং সঙ্গামেতী’তি. অযং, ভিক্খৱে, দুতিযো দেৱেসু দেৱসদ্দো নিচ্ছৰতি সমযা সমযং উপাদায.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, যস্মিং সমযে অৰিযসাৱকো আসৱানং খযা অনাসৱং চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং দিট্ঠেৱ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৱা উপসম্পজ্জ ৱিহৰতি, তস্মিং সমযে দেৱেসু দেৱসদ্দো নিচ্ছৰতি – ‘এসো অৰিযসাৱকো ৱিজিতসঙ্গামো তমেৱ সঙ্গামসীসং অভিৱিজিয অজ্ঝাৱসতী’তি. অযং, ভিক্খৱে, ততিযো দেৱেসু দেৱসদ্দো নিচ্ছৰতি সমযা সমযং উপাদায. ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো দেৱেসু দেৱসদ্দা নিচ্ছৰন্তি সমযা সমযং উপাদাযা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘দিস্ৱা ৱিজিতসঙ্গামং, সম্মাসম্বুদ্ধসাৱকং;

দেৱতাপি নমস্সন্তি, মহন্তং ৱীতসাৰদং.

‘‘নমো তে পুৰিসাজঞ্ঞ, যো ত্ৱং দুজ্জযমজ্ঝভূ;

জেত্ৱান মচ্চুনো সেনং, ৱিমোক্খেন অনাৱৰং.

‘‘ইতি হেতং নমস্সন্তি, দেৱতা পত্তমানসং;

তঞ্হি তস্স ন পস্সন্তি, যেন মচ্চুৱসং ৱজে’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. ততিযং.