১২. দিট্ঠিগতসুত্তং

৪৯. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘দ্ৱীহি, ভিক্খৱে, দিট্ঠিগতেহি পৰিযুট্ঠিতা দেৱমনুস্সা ওলীযন্তি একে, অতিধাৱন্তি একে; চক্খুমন্তো চ পস্সন্তি.

‘‘কথঞ্চ, ভিক্খৱে, ওলীযন্তি একে? ভৱাৰামা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা ভৱৰতা ভৱসম্মুদিতা তেসং ভৱনিৰোধায ধম্মে দেসিযমানে চিত্তং ন পক্খন্দতি ন পসীদতি ন সন্তিট্ঠতি নাধিমুচ্চতি. এৱং খো, ভিক্খৱে, ওলীযন্তি একে.

‘‘কথঞ্চ, ভিক্খৱে, অতিধাৱন্তি একে? ভৱেনেৱ খো পনেকে অট্টীযমানা হৰাযমানা জিগুচ্ছমানা ৱিভৱং অভিনন্দন্তি – যতো কিৰ, ভো, অযং অত্তা [সত্তো (সী. ক.)] কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা উচ্ছিজ্জতি ৱিনস্সতি ন হোতি পৰং মৰণা; এতং সন্তং এতং পণীতং এতং যাথাৱন্তি. এৱং খো, ভিক্খৱে, অতিধাৱন্তি একে.

‘‘কথঞ্চ, ভিক্খৱে, চক্খুমন্তো পস্সন্তি? ইধ ভিক্খু ভূতং ভূততো পস্সতি; ভূতং ভূততো দিস্ৱা ভূতস্স নিব্বিদায ৱিৰাগায নিৰোধায পটিপন্নো হোতি. এৱং খো, ভিক্খৱে, চক্খুমন্তো পস্সন্তী’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘যে [যো (স্যা. ক.)] ভূতং ভূততো দিস্ৱা, ভূতস্স চ অতিক্কমং;

যথাভূতে ৱিমুচ্চন্তি, ভৱতণ্হা পৰিক্খযা.

‘‘স ৱে [সচে (ক. সী. স্যা. পী.)] ভূতপৰিঞ্ঞো, সো ৱীততণ্হো ভৱাভৱে;

ভূতস্স ৱিভৱা ভিক্খু, নাগচ্ছতি পুনব্ভৱ’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. দ্ৱাদসমং.

দুতিযো ৱগ্গো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

দ্ৱে ইন্দ্ৰিযা দ্ৱে তপনীযা, সীলেন অপৰে দুৱে;

অনোত্তাপী কুহনা দ্ৱে চ, সংৱেজনীযেন তে দস.

ৱিতক্কা দেসনা ৱিজ্জা, পঞ্ঞা ধম্মেন পঞ্চমং;

অজাতং ধাতুসল্লানং, সিক্খা জাগৰিযেন চ;

অপাযদিট্ঠিযা চেৱ [যেৱ (সী. স্যা.)], বাৱীসতি পকাসিতাতি.

দুকনিপাতো নিট্ঠিতো.