১১. আপাযিকসুত্তং

৪৮. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, আপাযিকা নেৰযিকা ইদমপ্পহায. কতমে দ্ৱে? যো চ অব্ৰহ্মচাৰী ব্ৰহ্মচাৰিপটিঞ্ঞো, যো চ পৰিপুণ্ণং পৰিসুদ্ধং ব্ৰহ্মচৰিযং চৰন্তং অমূলকেন অব্ৰহ্মচৰিযেন অনুদ্ধংসেতি. ইমে খো, ভিক্খৱে, দ্ৱে আপাযিকা নেৰযিকা ইদমপ্পহাযা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘অভূতৱাদী নিৰযং উপেতি, যো ৱাপি কত্ৱা ন কৰোমি চাহ;

উভোপি তে পেচ্চ সমা ভৱন্তি, নিহীনকম্মা মনুজা পৰত্থ.

‘‘কাসাৱকণ্ঠা বহৱো, পাপধম্মা অসঞ্ঞতা;

পাপা পাপেহি কম্মেহি, নিৰযং তে উপপজ্জৰে.

‘‘সেয্যো অযোগুড়ো ভুত্তো, তত্তো অগ্গিসিখূপমো;

যঞ্চে ভুঞ্জেয্য দুস্সীলো, ৰট্ঠপিণ্ডমসঞ্ঞতো’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. একাদসমং.