২. সুখৱিহাৰসুত্তং

২৯. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘দ্ৱীহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু দিট্ঠেৱ ধম্মে সুখং ৱিহৰতি অৱিঘাতং অনুপাযাসং অপৰিড়াহং; কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা সুগতি পাটিকঙ্খা. কতমেহি দ্ৱীহি? ইন্দ্ৰিযেসু গুত্তদ্ৱাৰতায চ, ভোজনে মত্তঞ্ঞুতায চ. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, দ্ৱীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু দিট্ঠেৱ ধম্মে সুখং ৱিহৰতি অৱিঘাতং অনুপাযাসং অপৰিড়াহং; কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা সুগতি পাটিকঙ্খা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘চক্খু সোতঞ্চ ঘানঞ্চ, জিৱ্হা কাযো তথা [অথো (সী. স্যা. ক.)] মনো;

এতানি যস্স দ্ৱাৰানি, সুগুত্তানিধ ভিক্খুনো.

‘‘ভোজনম্হি চ মত্তঞ্ঞূ, ইন্দ্ৰিযেসু চ সংৱুতো;

কাযসুখং চেতোসুখং, সুখং সো অধিগচ্ছতি.

‘‘অডয্হমানেন কাযেন, অডয্হমানেন চেতসা;

দিৱা ৱা যদি ৱা ৰত্তিং, সুখং ৱিহৰতি তাদিসো’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. দুতিযং.